46 
N°. 54. Magonia puhescens St. Hil. PI. remarq., 239. 
*Die Blalter dienen zum Betauben der Fische, die korkige Hinde 
y>zum Reinigen von Geschwüren der Pfei'de, wdhrend die Blülen 
nemen gifligen Honig geben sollen F (Rosenthal 1. c., 782). 
Radlkofer noemt voorts nog als literatuur (behalve St. Hilaire, 
PI. rem., 206): Mart. Arzneipfl., 199 en Caral, Corografia Brazilica 
I (1871), 107. 
N®. 55. Magonia glabrala St. Hil. PI. remarq., 241. 
Phaeocarpus campesiris Mart. et Zucc. Nov. gen. et sp. I, 62. 
Deze soort deelt de giftige eigenschappen der voorgaande (Rosen- 
thal 1. c., 782). Als visch vergift dient een aftreksel van den wortel- 
hast. Radlkofer verwijst naar St. Hilaire 1. c. en naar Gardner, 
Travels (1846), 191. 
LVI. HIPPOCASTANEAE. 
Aesculus L. (= Pavia Poir., Hippocaslanwn G^tn.). Zie G. P. I, 398. 
N®. 56. Aesculus flava Ait. Hort. Kew. I, 494. 
Pavia flava DG. Prodr. I, 598. 
Aesculus lutea Wang. Act. nat. scrut. Berl. VIII, t. 6. 
Aesculus neglecta Lindl. Bot. Reg., t. 1009. 
In de Zuidelijke Staten der ü. S. 
Bezit volgens Rosenthal dezelfde eigenschappen als de volgende 
plant en wordt voor dezelfde doeleinden gebezigd. 
N®. 59. Aesculus Pavia L. Spec. 488. 
Pavia rubra Lam. 111., t. 273. 
Pavia lucida, intermedia, Willdenowiana et atropurpurea 
Spach Ann. sc. nat. II, 58. 
Eene Noord-Ainerikaansche plant, waarvan verschillende variëteiten 
bekend zijn. 
In Walp. Rep. I, 424 vindt men de volgende: discolor, livida, mutabilis, 
vcrsicolor. Deels zijn deze ook onder den variëteitsnaam als soorten beschreven. 
nüie Wurzel (i>Poison-roof ’) enthdlt in reichlicher Menge 
nSaponin und dient zum Waschen wollener Stoffe; sie, sowohl 
nwie die Zweige und Bidder und die übrigen Theile, sind giftig, 
nund selbst das Wasser, in welchem das aus den frischen Früchten 
