57 
npoison, They stupefy the fish^ which are then readily taken hy 
y>the hand, The hark has the same effect upon fishasthe 
r>seeds.” (Pharmacogr. Ind. I, 417). 
N®. Mundulea Telfairii Boj. 
Stengels, Maden en peulen dezer plant dienen op Madagascar tot 
het bedwelmen van visschen. (Pharni. Journ. XII, 669 ; Bot. Jahresb. 
X, II (1882), 602). 
Milletlia W. et A. {Berrehera Hochst., Padbruggea Miq., Otosema Benth.), 
telt ± 50 soorten, voornamelijk in tropisch Azië en Afrika. Zie G. P. I, 498 
en Boerl. I, 348. 
N®. '74L, Millettia sericea W. et A. Prodrora. I, 263. 
Pongamia sericea Vent. Hort. Malm., n. 28. 
Dalbergia angustifolia Hassk. Cat. Bog.; Flora, bot. Zeit. 1842; 
PI. Jav. rar., 399. 
De beschrijving dezer soort vindt men in Miquel (1. c. H, 155). 
Er komen in Ned. Indië verschillende variëteiten voor, vroeger door 
Blume ook als M. oblnsa, M. snbcordata en M, helerophylla beschreven. 
Een aantal groeiplaatsen zijn voor Java, Sumalra en de Molukken te 
vermelden. 
Aangaande het gebruik als vischvergift lezen wij bij Hasskarl 
(1. c., 5 n®. 32) het volgende: 
»Aroy gadel. De wortelen en stam worden met een stuk hout 
i>zoo lang geslagen totdat zij week worden, en dan op die plaatsen 
i>in het water geworpen, waar men visch vangen wil, wordende 
^daardoor de visschen bedwelmd en gedood, zonder dat het eten 
r>derzelven aan den mensch eenig nadeel doet.^' 
De opgaven in Rosenthal (1. c., 1025), Radlkofer (1. c., 406) e. a. 
komen met die van Hasskarl overeen. Als inlandsche namen voor 
deze plant vindt men vermeld: Marieboengan en Akar-mangool {VdXem- 
bang) voor de /3. aurata\ Kajoe oedjauw (kampongs); Kawauw, Toeba 
gatel, Toeba lalur (Soend.). 
Riedel (Sluik- en kroesharige rassen, 226): is men gewoon 
»(op de Kei-eilanden), de visschen met de ilan- of \[m-plant, Millettia 
«sericea, welke fijn gestampt in het water wordt geworpen, te be- 
*dwelmenf* 
