Aangaande het overig gebruik der plant lezen wij in Filet (1. c., 10, n\ 
157), dat men een weinig van den bast of de bladen aan kinderen geeft, om 
wormen te verdrijven. 
Deels op deze plant, deels op Derris elliptica Benth. schijnt betrek- 
king te hebben, hetgeen Uümphius (V, 37) vermeldt van Tuba Ach ar: 
y^Zyn gebruik is alleen om de Visschen daar mede te vergeven : 
»/n’er toe neemt men de sivarte wortelen met hare Vazelingen en 
i» knopjes, stoot of stampt die kleen tusschen 2 stenen, en wryft ze 
r>met de handen op eenig staande water, het zy in openbare zee 
omtrent een stille bogt, of in allerly kuilen by aflopend water, zoo 
r> worden de Visschen daar in duizelig, en dryven half dood boven 
^op, niet omdat zy van dit goed eten, maar omdat den zap van 
r>de Tuba hun in de ogen byt, en het geheele water infecteerd, 
>^gelyk ze ook in ’t wryven een swaren reuk van haar geeft. 
r>Die in vochtige en modderachtige grond wast, houd men voor 
y> krachtiger, gelyk ze ook veel sterker riekt, dan die op H drooge 
i>land wassen. 
y>In Banda wast echter alle de Tuba of Djomurut meest op het 
droge, waarvan men de wortelen met kleine Garnalen stampt, en 
^met menschenmest vermengd om de Visschen te vergeven, dewelke 
y>egter niet geheel dood daar van blijven, maar in swym geraken, 
^zoo dat men ze met de handen kan vangen.* *^ 
N®. '95. Millettia rostrata Miq. Flor. I, 155. 
Dalbergia rostrata Hassk. Flor., bot. Zeit. 1842. 
Eene nog twijfelacbtige soort, (') misschien met M. cinerea Benth. identisch. 
De Soendaneesche naam, door Miquel 1. c. vermeld, is Toewa gatel. 
Filet voegt er aan toe, dat de stengels om hunne bedwelmende 
eigenschappen voor de vischvangst zeer gezocht zijn. In den catalogus 
van ’sLands Plantentuin heet de plant: toewa kadal besaar. 
N®. Millettia auriculata Baker. F1. Br. Ind. II, 108. 
Robinia macrophylla Roxb. FI. Ind. III, 329. 
(^) «Dalbergia rostrata, Hassk., described by the author from leaves only, and which I 
^thoughl might be those of Derris uliginosa, is enumerated by Miquel as a species of Millettia, 
y‘with a note of doubt. This practise of publishing species from unintelligible figures or imperfect 
* specimens without flowers or fruit or other means of future identification, far from contrïbuting 
*to the advancement of science, only serves to betvilder and confuse.” (Bentham, Syn. Dalb.), 
