78 
N®. m. Acacia falcala Willd. Spec. IV, 1053. 
Acacia plagiophylla Spreng. Sysl. III, 135. 
Mimosa obliqua Wendl. Bot. Beob., 57. 
Plant van New South Wales en Queensland. 
r>This bark, which contains rnuch tannin, was used by the 
* aboriginals of the counties of Cumberland and Camden to stupefy 
^fish, and to make embrocations for the cure of cutaneous diseases.** 
(Macarthur). (Maiden, 1. c., 149). (^) 
Acacia concinna DC. De saponinehoudende peulen van deze en eenige 
andere Indische soorten als zeep en insectendoodend middel. Zoo ook de bast 
van A. Intsia Willd. 
Acacia vera Willd. Verdacht. (Lewin 1. c., 381). 
Acacia Farnesiana Willd. Met de zaden maakt men in Brazilië dolle 
honden af, volgens Caminhoa. 
Acacia Jurema Mart. Narcoticum in Brazilië. 
y. Ingeae, 
Albizzia Durazz. (Zygia Benth.) 70 soorten, in de tropische gewesten. G. P. I, 
596 en Boerl. I, 416. 
N®. Albizzia stipulata Boiv. Encycl. 
Mimosa stipulata Roxr. Hort. Beng., 40. 
Mimosa stipulaceaKoxB. Flor. Ind. II, 549; Hook. F1. Br. Ind. 
II, 300. 
Acacia stipulata DC. Prodr. II, 469, (Wight et Arn. Prodr. 
I, 274). 
Acacia {Mimosa Roxb.) Smilhiana Wall. Gat. 5237. 
Acacia marginata Hamilt. Wall. Gat. 5243. 
Inga umbraculiformis Jüngh. Itiner. 
Inga purpurascens Bl. Hassk. Gat. Bog., 291. Flora hot. Zeit. 1842. 
Arthrosprion stipulatalum Hassk. Retzia, 212. 
Een in verschillende gewesten van Indië niet zeldzame, hooge hoorn, 
die met andere JVlimoseeën geheele wouden vormt; hij is hooger en 
dikker dan de overige en onderscheidt zich door de aschgrauwe 
(') Aan dit werk ontleen ik betreffende de Australische dcacia-soorten nog het volgende: 
In de peulen van Acacia delibrala A. Cünn. vond Dr. Batjcroft saponine. De bast van 
A. implexa Benth. bevat een bitter bestanddeel. 
