N®. 114. Enterolobium Timbouva Mart. Flora Brasiliensis XV 2, 456; 
Mart. Herb. Fl. Bras., 128; Benth. in Hook. Lond. Journ. III, 224. 
Mimosa contortosiliqua Vell. Fl. Flum. Ic. XI, t. 25. 
Enterolobium glaucescens Mart. Herb. Fl. Bras. 117. 
Deze plant, beschreven en afgebeeld in de Flora Brasiliensis (XV 2, 
455; tab. CXXI) mag wel met groote waarschijnlijkheid, maar niet 
met zekerheid onder de visch vergiften gerangschikt worden. Als 
inlandsche namen worden in de flora nl. vermeld: Timbo, Chimbo, 
Timbo-uba, Timbahyba en Tambuvé. (^) 
Radlkofer (1. c., p. 391) vermeldt eene voor visschen vergiftige, 
nog onbekende Leguminosa, die door Martius (Arzneipfl.) en (Buchner, 
Repert. d. Pharm. XXXV (1830), 177) als Parua-cuaba en Piracu-üba 
vermeld is, en waagt de verklaring, dat deze eerste naam, die •apen- 
vrucht” kan beduiden, op een Pithecolobium of Enterolobium betrek- 
king heeft. Van het laatstgenoemde geslacht noemt hij de soorten 
E, Schomburgkii Benth. (= Bois macaque) en de hier besproken 
E. Timbouva Mart. (Radlk. 1. c., 408). Met het oog op de volks- 
namen dezer laatste plant (die Radlkofer niet vermeldt) acht ik het 
zeer waarschijnlijk, dat deze werkelijk het gezochte vischvergift van 
Martius is. Ook noemt Caminhoa de plant uitdrukkelijk als visch- 
vergifl. 
LXVI. ROSACEAE. 
Quillaya Saponaria Mol. Insectendoodeod, saponinehoudend. 
Poter ium {Sanguisorba) Canadense L. en Gillcnia tnfoliata Mönch. 
Braakmiddelen. 
LXVII. SAXIFRAGACEAE. 
LXVIII. CRASSULACEAE. 
LXIX. DROSERACEAE. 
LXX. HAMAMELIDAGEAE. 
LXXI. BRUNIACEAE. 
LXXII. HAL0RA6EAE. 
LXXIII. RHIZOPHOREAE. (*) 
(*) De variëteit canescens (= E. Tamburil Mart.) na verwant aan E. cyclocarpum Griseb. 
heet Tamburil. 
