83 
• beauty, and superh ornamcnts to the [orests in the interior of the islands." 
Miers 1. c., XXXI, 60. 
De inlandsche naam is Ahuta* In Cook’s Voyages (p. 157) lezen 
wij, dat de inboorlingen van Otaheile gebruik maken van deelen 
dezer plant bij de visclivangst door bedwelming. 
• Dans ces tieux Ie sot est comnie couvert d'un tapis couleur de sang, 
•provenant des fleurs tombc'es de la Barringtonia speciosa, jouet des 
•vagues de la mer, qui tanlót les enlèvent du rivage, lantnt les rejellcnt 
• sur la cóte, en les accumulant au point d'en faire une sorle de digue, 
•qui parfois alteint plusieurs pieds de hauteur. De même, l’Océan plait 
• d faire son jouet des grands fruils pyramidiformes de cetle arbre 
• magnipque : souvent Vonde les éloigne pour toujours de leur sol na tal, 
• en les portant jusquaux terres les plus lointaines ; souvent encore,elle les 
• rejetle sur la plage sablonneuse quils sonl destinès d couvrir d'une 
• nouvelle verdure” (Blüme, Florc des Serres VII, 21). 
N®. 41.8. Barringtonia speciosa Forst. Char. Gen., 76; t. 38. 
Verschillende planten zijn onder dezen naam beschreven. Volgens 
Miers’ monograpbie der Bar ring tonieae is de plant door de beide 
Forster’s, reisgenooten van Gook op diens tweede tocht (1772), be- 
schreven, beperkt tot de eilanden der Stille Zuidzee. 
• This plant must not he confounded with Solander’s species, 
r>nor with thal of LiNxNAEUS, as tl has hilherto been. The fruit 
nis called Futu by the nalives, and, like many olhers of the same 
nfamily, is poisonous and used to slupefy fish in order lo calch 
nlhemf' 
G. Korster’s verhaal van de ontdekking van dil geslaelil en deze .soort 
luidt als volgt: 
• Hier {d. i. op Otaheile) begunstigde ons hel geluk met eene kruid- 
• kundige ontdekking; ivy vonden namelyk eenen nieuwen boom, die het 
•pragligst aanzien van de waereld had, hy praalde met eene menigte 
• schoone bloemen, die zoo wit als leliën, maar met eene menigte meel- 
• draadjens voorzien naren, die aan de punten eene blinkende karmozyn- 
• roode kleur hadden: daar waren reeds zoo veele afgevallen, dat'er de 
• gnntsche grond vol van lag; deezen srhoonen boom noemden wy de 
• Barringtonia, maar in de land-laal heel hy hnddoo, en de inboorlingen 
• verzeekerden dat, als de vrugl, die eene soort van noot is, gestampt en, 
• met het vleesch van mosselen vermengd, in de zee geworpen wordt, de 
• visschen enigen tyd «laarvan zoo hcdwelind worden, dat zy optie oj^pervlakte 
