8S 
LXXXIV. BEGOKIACEAE. 
Sommige soorten van Begonia L. gelden voor saponine-hoiidend. 
Begonia Bcx Püïzeys: -The juice is poisonous to Iccches, and mag 
• thercfore be used to kilt them when found in the noslrils of animals” 
(Watt 1. c. I, 438). Zie ook bij Anagallis. 
LXXXV. DATISCEAE. 
LXXXVI. CACTEAE. 
LXXXVII. FICOIDEAE. 
, LXXXVIII UMBELLIFEllAE. 
Hgdrocolyle L. Het geslacht telt 60 soorten, over de warme en gematigde 
gewesten der geheele wereld verspreid Zie G. P. I, 872 en Boerl. 1, 612. 
N®. Hydrocolyle javanica Thunb. Dissert. II, 415. 
Hydrocolyle hispida Don. Prodr., 113. 
Hydrocolyle nepalensis Hoor. Exot. FI. 
Hydrocolyle zeylanica DC. Prodr. IV, 67. 
Hydrocolyle sundaica Bl. Bijdr., 883. 
Hydrocolyle hirsula Bl. Bijdr., 884. 
Hydrocolyle polycephala W. el A. Prodr., 366. 
Hydrocolyle hirla R. Br., var. aculiloba F. v. M. Benth. 
FI. Austr. III, 340. 
Eene, j^elijk reeds uit hel groot aantal namen blijkt, variabele en 
zeer verspreide plant, aangelrolfen in Malesia, Australië en Mozambique. 
In West-Java is er een kruipend kruid van dit geslacht, Daun 
senlak gebeelen, dat algemeen bekend is als vischbedwelmend middel. 
Volgens Miq. (I *, 734) is Daun senlak de naam voor //. sundaica 
Bl. ; voor de thans met deze vereenigde, maar door Miquel als 
daarvan \erschillend beschouwde, //. nepalensis Hoor. geeft bij den 
Soendaneescben naam ^Koepa galer op en voor IJ. hirsula Bl. 
yPrending.” 
Meerdere soorten van Hydrocolyle hebben zekere vermaardheid als genees- 
middel en giftplant. Van de Midden-Europeesclie H. viilgaris L. vermeldt 
Rosenth. (l. c., 524): ^Das Kraal ist scharf giftig, and den Scha fen , die 
*davon fressen, schddlich, selbst lödllich." 
