98 
140* Cyclamen persicum Mill. Dict. n. 3; ] 
Cyclamen pyrolaefolium Salisb. I DC. Prodr. VIII, 57. 
Cyclamen utopicum Hoffmsgg. ) 
Eene plant van Griekenland en Perzië. 
Deelt volgens Dosenthal (1. c., 300) de giftige eigenschappen der 
na verwante soort Cyclamen graecum Lk. (= hederaefolium Willd.) 
Anagallis L. 17 soorten, in de gematigde en sub-tropische gewesten der gelieele 
wereld. G. P. II, 637. 
N®. 14 1. Anagallis arvensis L. Spec., 211. (var. coeralea). 
Atiagallis coerulea, phaenicea et repens DC. Prodr. VIII, 70. 
Lysimachia Adoensis Hochst. DC. Prodr. VIII, 70. 
Eene cosinopolilisclie plant; in Oost-Indië wordt zij aangetroffen in 
bergstreken van Bengalen, N. W. Didië en het Hinialaya gebied. 
» Used lo intoxicale fish and lo expel leeches from the noslrils. 
i>Said lo he poisonous to dogs, producing inflammation of the 
r>slomach.’* (Watt. 1. c. I, 235.) 
Zij wordt daar ook in de inlandsclie geneeskunde gebruikt. Ook in Europa 
was deze jdant eenmaal beroemd, als middel legen geen mindere kwalen dan 
epilepsie en hydropliobie. Thans is zij geheel obsoleet. De plant is giftig en 
vergiftigingen van vee kunnen door haar voorkomen. Te Lyon heeft men bij 
wijze van proef paarden gedood, door hun een afkooksel van dit kruid te 
geven; »c//o irrite l’intestin et sluprpe Ie système nerveuxy (Cornevin 
1. c., 420). Het giftig bestanddeel is een saponine. 
Ook andere Primulaceae bevallen saponine-achtige bestanddeelen en ont- 
leenen daaraan scherp-giftige eigenschappen. Zoo Primula L., Soldanella L., 
Trientalis L., Androsace L. 
CIX. MYBSINËAE. 
Aegiceras Gaertn. {Malaspinaea Presl). Zie G. P. II, 048 en Miq. II, 1030. 
Bentham en IIooker erkennen slechts ééne soort, Ac(7icerö.9 ma/wsGAERTN. 
Ook Karsten, die nog onlangs de Molukken bereisde en er de strand tlora 
bestudeerde, vond slechts ééne soort. Voorloopig mogen dus de heide volgende 
planten, A. majus en minus als variëteiten behouden blijven, daar de duidelijke 
beschrijving der verschillen door Rumphius eene volledige identificatie niet wel 
toestaat. 
N®. 44!8a. Aegiceras majus Gaertn. De fr. et sem. I, 216. 
Aegiceras fragrans Koen. Ann. of Dol. I, 1*^1 ; t. 3. 
