101 
CXI. EBENACEAE. (») 
üiospyros L. lelt + ICO soorten, in 15 ondergeslachten verdeeld. Zie G. P. I, 
605 en Miq. II, 1044. 
N®. 441 ^. Diospyros monlana Roxb. Cor. PI. I, 37; t. 48. 
Eene plant van Engelsch Indië, na verwant aan D. orixensis Willd. 
» The fruils are used by the hill-men of Travancore for 
r>poisoning fish ” (Pharmac. Indic. II (1891), 368). 
yyfhe fruit is supposed to be poisonous” (Watt 1. c. III, 151). 
Hooper kon geen giftig bestanddeel in de vruchten ontdekken. (Watt l. c. V, 327). 
N®. 148 , Diospyros Ebenaster Retz. Obs. UI, 5. 
Vischvergift der Filippijnen, indien dit ten minste — gelijk Radl- 
KOPER 1. c., 410 met verwijzing naar Hiern Ebenac., (1875), 245 
opgcefl — de plant is, door Blanco bedoeld. 
I)e naam der soort schijnt mij nl. toe onjuist te zijn, daar de plant van 
Retzius niet uit de Pbilippijnen, maar van de wouden om Calculla afkomstig 
is. De inlandsche naam Zapote negro kan aan meerdere gegeven 
zijn. Blanco (F1. de Fil., 409) bedoelde met den naam Sapota nigra — afgeleid 
van den inlandschen naam, — Diospyros Sapota Roxb., /3. nigra (DG. Prodr. 
VIll, 228), eene plant die op de Pbilippijnen tehuis behoort. 
Het gebruik als vischvergift ontleent Blanco aan een reisverhaal van den 
abt Peroost (Historia de los Viages tomo 22, p. 122), die zulks van de onrijpe 
vruchten mededeelt. De bladen bevatten eene bijtende stof, volgens Blanco. 
Er is ook eene Diospyros toxicaria beschreven. 
CXII. STYRACEAE. 
C. BICARPELLATAE. 
CXIII. OLEACEAE. 
CXIV. SALVADOR ACEAE. 
CXV. APOCYNACEAE. 
• Apocynum L. 5 soorten. G. P. II, 716. 
N®. 440 . Apocynum cannabinum L. Spec., 311. 
Eene bekende giftplant van IN. Amerika, waar men den bitteren, 
gifligen wortel in de geneeskunde gebruikt. De plant bevat de door 
ScHMiEDEBERG Ontdekte barlgiften apocynine en apocyneine (Dujardin- 
(^) Zie sul" Excoecaria virgata Miq, 
