Mythologie (1844) II, 1166) en het staat vast, dat men het woord 
Fox-glove als ouden naam voor Digilalis tot in de 11'^^ eeuw kan 
nasporen. (Flückiger 1. c., 675). 
Vele Scrophulariaceae zijn ^ifli^. 
Als insectendoodend middel dienen Linaria vulgaris Mill., Pedicularis 
palusiris L., Hhinanthus Alectorolophus Pall. e. a. ; als braakmiddel Vandellia 
diffusa L., enz. 
CXXV. OROBANCHEAE. 
CXXVI. LENTIBULARIEAE. 
CXXVII. COLUMELLIACEAE. 
CXXVIII. GESNERIACEAE. 
Ramondia pyrenaica Rich. {Verbascum Myconi L.) wordl in Spanje als 
Verbascum gebruikt — ook als visclivergift ? 
CXXIX. BIGNONIACEAE. 
Bignonia L. Ruim 100 soorten, alle in Amerika. Zie G. P. II, 1033. 
N®. 1.90. Bignonia crucigera L. Spec., 869. (DG. Prodr. IX, 152). 
Op de Caraihische eilanden, West-Indië enz. 
Visch vergift volgens Martius, Arzneipfl., 198. Van de samenstelling 
en werking is, evenals bij andere giltige Bignoniaccae, bijna niets 
bekend. (^) 
))5o// schar f giftig sein.'* * (Rosenthal 1. c., 491). 
Bignonia crucigera Wall. = Bignonia crapeolata L. 
» crucifera Bert. = Tabebuia rufinervis DG. 
Ook Catalpa syringaefolia Sims. (= Bignonia Catalpa L.) staat als 
giftplant te boek (wortel en blaren). 
Tecoma Juss. 25 soorten, die onder een groot aantal verschillende namen be- 
schreven zijn. Zie G. P. II, 1044. Miq. II, 757. 
N®. 191. Tecoma Leucoxylon Mart. DG. Prodr. IX, 219. 
Bignonia (^) Leucoxylon L. Spec., 870. 
Bignonia petiolaris DG. Gat. Bign. (1838). 
Deze soort wordt als visclivergift genoemd in Martius, Arzneipfl., 198. 
(0 »Nur weniges ist über die Eigenschaften der hieher gehörigen inden Tropen einhcimischen 
iCewachse, die auch noch der chemisclicn Untersuchung harren, bekannl." (Rosenthal l.c., 487.) 
(*) Bignonia leucoxyla Yell. = Tabebuia leucoxyla DG. 
» leucoxylon DG. = Tecoma Salzmanni DG. 
