118 
• EUe a une odeur forle et extrêmement dèsagrcable, et un goüt acre 
• et amer, tout d fait msupportable” 
Vroeger was het kruid en de wortel als geneesmiddel (»Rad. et heiba 
• Aristol. vulgaris vel tennis”) in gebruik, zoowel in de geneeskunde als in de 
veeartsenijkunde. Thans is zij geheel obsoleet, maar dient hier en daar nog in 
de volksgeneeskunde. Planciion (Les Aristoloches, Etude de matière medicale 
(Montpellier 1891), 238) citeert dienaangaande eene uitspraak van Bulliard 
(H ist. des pl. vén.): •elle est lonibce dans un tel discrèdil, quon nose 
• plus maintenant l’etnployer d l'usage mlerne, el quon ne l' emploie menie 
•que rarement d l' extérieur il y en a qui pensent que jusqu d l' odeur 
•qui s'en exhale est pernicieuse." 
Als vischvergift vermeldt Planchon haar uitdrukkelijk: ^Conlusée 
y^dans reaUf la racine empoisonne Ie poissoné* 
Dujardin-Beaümetz (1. c., 65): »C'est une planle toxique donl il 
y>est bon de se mé fier, car elle agit sur Ie système nerveux comme 
9siupéfianle. Celte planle mérilerait d^ólre éludtéeé* Deze laatste 
opmerking geldt trouwens voor vele Arislolochieae, daar het in dit 
geslacht aan sterk-werkende plantenstoflen niet ontbreekt. 
De medicinale toepassingen van het geslacht Arislolochia zijn, of juister 
waren, zoo overvloedig en veelvuldig, dat ik hier slechts enkele toxicologische 
gegevens kan vermelden, den belangstellende voorts naar de Synopsis van 
UosENïHAL (blz. 245), naar de «Revision des Aristoloches médicinaux” van 
11. Raillon, in ^Adansonia” (Vil, 267 — 1866) en naar de hier boven reeds 
genoemde monographie van L. Planciion verwijzend. 
Van A. anguicida L. heet het, dat men met eenige druppels sap giftige 
slangen kan bedwelmen, en het gebruik der plant (intus et extra) een zeker 
middel tegen de gevolgen der slangenbeet is. (Eene werking die aan de 
meeste Arislolochieae wordt toegeschreven, bepaaldelijk o. a. aan A. serpen- 
taria L.). A. grandi flora Sw. {llowardea grandi flora Klotsch) draagt op 
de Antillen de namen tue-cochon en poisoned hogmeat, he\geen de giilwcrkmg 
reeds aangeeft. •Aucun animal ne louche d celte planle, si cc nest Ie 
•porc, qui périt après l'avoir mangée. (Planchon 1. c , 200). 
Ook A. arborescens heeft een giftig sap. 
• La racine était considérée comme emménagogue, Ie suc des tiges et 
• des feuilles, comme délétère et trés vénéneux. 
»Jacqüin (Amér., 232, t. 144) rapporle qu'en introduisant Ie jus de la 
• racine dans la gueule d'un reptile vénéneux, on Ie voit tomber dans une 
• stupeur lelie quon te peut manier impunément pendant longtemps. Si 
• un serpent en avale quelque goultes, il périt rapidement dans des convulsions. 
