1^21 
CLI. MüiMMIACEAE, 
m 
Daphnandra rcpandula P. v. M, Aiislralisclie giriplaiil. »Tlie poison 
•pOLverfullif afjecls /isli, 7iiollt(scs and infusoria.” (Maiden I. r. 1()7). 
CLII. LAURACEAE. 
Zie •Eerste verslag 77 — 101. 
CLIll. rnOTEACEAE. 
CLIV. TllYMELAEACEAK. 
Dap/tnc L. 80 soorten, iii Eiiroi)a en de gematigd wanne gewesten van Azië. 
G. P. lil, 190. In Ned. Indiö alleen de bergplanl Z>. Smith. (ÜIiq. l, 877). 
N®. 183. üaphnc Mezereiim L. Spec., 350. (DG. Prodr. XIV, 530). 
Thymelaea praecox Gilib. Exerc. phytol. l, 7. 
Thymelaea Mezercum Scop. Cam., 279. 
Mezereum officinarum G. A. Mey. Beilr. 5 n, 112. 
Eene bekende Eiiropeesche geneeskrachtige plant, de Cortex Mezerei 
leverend, ook als sierplant Peperboompje*^) wel bekend. 
Als vischvergift genoemd in Martius, Arzneipd., 199. Hare scberp- 
giftige eigenschappen zijn algemeen bekend. 
• Le Bois-joli est tellenicnt acre que les bestiuux qai onl commencédle 
• brouter s'arrctent promptement et s' empoisonnent irès-raremcnl!' (Corne- 
viN, 168). 
Vergiftigingen door bet eten der scbarlakenroode bessen zijn berbaaldelijk 
vóórgekomen. De bessen, door vlasvinken gegeten, zouden deze dieren tol 
een schadelijk voedsel kunnen maken. Zie v. Hasselt, Vergiftleer, 577. 
N®. 483. Daphne Gnidium L. Spec., 357. (DG. Prodr. XIV, 538). 
Daplme paniculata Lam. F1. fr. III, 222. 
Thymelaea Gnidium All. El. pedem. I, 153. 
Met D. Mezereum in eigenschappen geheel overeenkomende, vervangt 
deze soort haar in die landen, waar zij, D. Gnidium, meer algemeen 
is. Bepaaldelijk geschiedt dit in Frankrijk, en berichten aangaande 
de giftige eigenschappen der r>Garou*' zijn dan ook in de Fransche 
literatuur niet zeldzaam. Als vischvergift schijnt echter het gebruik 
zeer beperkt. Martius vermeldt het in zijn Arzneipfl., 199. 
• Les ouvriers qui pulver isenl l'ccorce du Bois-genlil (D. Mezereum L.) 
• et celle du Garou (I). Gnidium L.) ont beaueoup de peine d garantir leurs 
•yeux et leurs voies respiraloires de la pénetration de leur poudre irritante.” 
