• vomitif précède t’action purgative, qiii peut tie se rnonlrer quau hout de 
»3 heitres . Elles produisent une irritation de Ja muqueuse des voies 
»digestives, particulièrement du gros intestin et de 1' arrière-gorgé, sur tont 
^quand ou tes a mdchêes. A haute dose, ces graines produisent des eff els 
• toxiques caractérisés par une periode algide,vomissements, diarrhêe, une 
•periode d'excitation {phènomènes nervcux, veriige, délire), periode de 
• •reaction [chaleur, sueurs ahondanles). Le meilleur remède est l' opium, 
• II ne faul jamais prescrire ces graines au nombre de d \% sous peinc 
• d'intoxicatwn, et il vaut micux ne pas les ernployer.” 
Rosenthal (1. c., 815): •Die Bldller wie der Safl der Pflanze simt 
• ungemcin schar f, wirken aiif der llaut dtzend und blascnziehend und 
• dienen daher ziir Vcrlreibung von Warzen, gegen Zahnschmcrz bei 
• cariösen Zahnen etc. kuch die Wurzelrinde ist arzneilich versacht 
• worden, doch ist ihre Wirkung zu unsicher und ungleich, bald Brcchen, 
• bald Durchfall hervorbringend, als dass sic allgemeine Anivendung ver- 
• diente. Diese Pflanzc gehorte zu denen, die Kart der Grosse den 
• Mönchcn zur Cultur in den Klostergarten anempfahlJ’ 
Als vischvergift genoemd in Martius, Arzneipfl., 198. 
Euphorbia Lathyris Georg. = E. Pallasii Turgz., in Rusland inlieemsch. 
N®. 488. Euphorbia pentagona Blanco. F1. de Fil. (1837), 413. 
Deze soort is volgens Blanco (1. c.) op de Filippijnen als visch- 
vergift gebruikelijk. Hij noemt de inlandsclie namen: Sorosoro, Bail, 
Lengua de perro en Caramhuaya. 
Euphorbia pentagona Haw. is eene soort van Kaapland; Euphorbia 
pentagona Royle {= E. Boyleana Roissier) komt aan den voet van het 
Hiinalaya-gebergle voor. De soort E. pentagona Blanco vond ik in DG. 
Prodr., Deel XV, 2, dat over de Euphorbiaceae liandell, onder de 743 soorten 
van het geslacht Euphorbia niet vermeld. De plant kon ik ook niet terug 
vinden in Vidal Y. Soler, Rev. PI. vasc. Filip., 1886. 
N®. 480. Euphorbia co/inoides Miq. Siirp. Surin., 96. (DG. Prodr. XV, 2, 
60; Flor. Bras. XI, 2, 668). 
A lector oclonum (*) colinoides Kl. et Garcke. Tricoccae, 40. 
Eene plant van Zuid-Amerika, waargenomen in Brazilië, Peru, 
Nederlandsch en Engelsch Guiana. Als vischvergift en pijlgift slaat 
zij le boek in de Flor. Bras. (1. c.), onder de volgende bewoordingen : 
(*) Een Eiiphorbiaceae-ges\ac\ïl, opgcsleld door Sciilf.chtenüahl; zie Linnaea XIX, 252. 
BoissiER gaf denzelfden, op giftige eigenschappen doelenden, naam aan een ondergeslacht van 
Euphorbia (DG. Prodr. XV, 2, 59). 
