i42 
• Sacciis cx herba expressus inler antidota radicis recenlis venenosis- 
• simae numerantur!' (Fl. Bras. XI, 2, 722). Volgens Gaminhoa heerscht 
in Brazilië hel bijgeloof, dal l)ij giflplanlen onder- en hovenaardsche deelen 
anlagonislisch zijn, in dien zin, dal de wortel hel tegengift is voor den 
giltigen stengel. 
Manihot carthaginensis Müll. Arg. (= latropha carlhaginensis Jacq., 
latropha lanipha L., Manihot lanipha Pohl, lanipha Juquilla H. B. K., 
lanipha Loefïingii H. B. K.), heschreven in Flor. Bras. XI, 2,481, de zoete 
cassave, heet emelisch-purgeerende zaden te bezitten. (Rosenthal 1.c,830). 
Excoecaria L. [Commia Lour., Spirostachys Sond.). Er zijn 30 soorten 
beschreven, voorkomende in tropisch en subtropisch Azië en Afrika, Australië 
en de Mascarenen. G. P. lil, 337 en Miq. I 415. 
N®. Excoecaria Agallocha L. Spec., 1451 ; DG. Prodr. XV, 2, 1220. 
Excoecaria Camellia Willd. Spec. pl. IV, 864. (^.) 
Excoecaria ovalis Endl. Prodr. Fl. Norfolk, 83. (y.) 
Commia cochinchinensis Lour. Fl. Gochinch., 743. 
Stillingia Agallocha Baill. Et. gén. Euph., 518; t. 7. («.) 
Arhor excoecans Rümph. (^.) 
Eene bekende Oost-Azialische plant, die in meerdere variëteiten 
voorkomt (^); zij is berucht om den scherpen aard van het melksap, 
dat, in de oogen gebracht, blindheid veroorzaakt. (^) Voor nadere 
bijzonderheden aangaande gebruik en eigenschappen verwijs ik naar 
een opstel in het tijdschrift «Teysmannia” III (1891). Baillon 
noemt haar als visch vergift in zijn Histoire des Plantes (V, 168). 
Ook van andere Excoecaria-soorlen is het melksap zeer scherp. Baillon 
noemt als zoodanig E. laurocerasus Müll., E. biglandulosa M.üll.,E. mau- 
ritiana Müll., E. indica Müll., E. baccata Müll., E. oppositifolia Müll. 
Gewoonlijk zijn echter deze soorten als behooreride tot de geslachten Sapium 
en Stitlingia beschreven. 
N®. 3183. Excoecaria virgata Miq. Fl. 416. (DG. Prodr. XV, 2, 1216). 
Stillingia virgata Baill. Et. gén. Euph., 518. 
Een boom, door Zollinger in Bantam ontdekt, later ook in het * (*) 
(‘) DG. Prodr. (l. c.) noemt er vier; «. genuina, Camellia, 7. ovalis, S. orlhoslichalis. In 
Rosenthal’s Syn. (p. 819) zijn deze variëteiten als verschillende soorten, resp. geslachten 
heschreven. 
(*) Aan dezelfde eigenschap heeft het geslacht Oplltalmoblaplon Allem., na verwant aan 
Excoecaria L., in Brazilië, zijn naam te danken. 
