m 
Reeds in hel jaar 1212 verbood Keizer Frederik ÏI bij kettingstraf, 
giftige kruiden bij de viscbvangsl te gebruiken, en werd bepaaldelijk 
de aanwending van Taxus verboden. (Flückiger 1. c., 875). 
CCV. CYCADACEAE. 
Van de vele vergiftige Cryptogamae schijnt geen enkele als vischvergift 
gebezigd te worden. Ik ken uit de literatuur slechts ééne opgave dienaan- 
gaande, nl. in het »Cruydtboek” van Dodonaeus (ed. 1608, 790) over de 
»Hertenspongien,” waarmede hij verinoedelijk niet Elaphomyces officinalis 
(»Hirschbrunsch”), maar de giftige luridus op het oog heeft gehad. 
• Deze Hertenspongien zyn zo koudt van aerdt, dat se de visschen 
• doen sterven, in 't water geworpen zynde, ende de rnenschen selveroock 
•groote schade doen ende zelfs in stervensnoot doen komen.” 
De Pharm. of India (1868) vermeldt als wormdoodend middel een 
Polyporus anlhelminticus Berckely. 
AANVULLING OP BLZ. 47. 
Mangifera L. Omstreeks 27 soorten, .in tropisch Azië. Zie G. P. 1, 420, Boerl. 
I, 296. 
