AANHANGSEL. 
HISTORISCHE AANTEEKENINGEN OVER 
HET GESLACHT VERBASCÜM. (') 
De bijzondere plaats, die het geslacht Verbascum onder de visch- 
vergiften inneemt, moge ter verdediging eener meer uitvoerige be- 
handeling worden aangevoerd. 
Reeds voor jaren heeft de schrijver dezer monographie zich met 
Verbascum hezig gehouden, bepaaldelijk met de geschiedenis der plant 
en met de chemie van dit geslacht. Inderdaad is het te verwonderen 
dal dit artsenijgewas zonder scheikundig onderzoek uit de geneeskunde 
verbannen is, daar zoowel de zelfstandige plaats van dit geslacht in 
het natuurlijk stelsel als de vele geschiedkundige gegevens als ’l ware 
moesten uitlokken tot een chemische studie der «toortsen,” planten, 
die ongetwijfeld lol de schoonste, meest indrukwekkende kruiden der 
Europeesche flora mogen gerekend worden. 
Zij vormen een goed afgerond en zelfstandig geslacht: hel genus 
Verbascum van Tournefort en Linnaeus. Juist dit maakt het moeielijk, 
uit te maken, met welke andere plantengeslachten de toortsen het meest 
verwant zijn, m. a. w., lot welke natuurlijke familie zij behooren. 
Met de Solaneae vertoonen zij in meer dan één opzicht verwant- 
schap, maar kunnen zij niet geheel vereenigd worden. 
Aan de andere zijde valt de samenhang met de Anlirrhineae, als 
onderafdeeling der Scrophularieae, niet te miskennen; soms heeft men 
ook in navolging van Bartlino voor de geslachten Verbascum en 
Scrophularia de afzonderlijke familie der Verbasceae aangenomen, eene 
familie die, hoe klein ook, nog te groot is, daar de beide genoemde 
geslachten niet bij elkander passen. Ook beeft men voor \erbascumL., 
(^) Zie blz. 109. 
