165 
welen wij, dat de blaren, bloemen en worlel van Tapsus harhalus 
in zijn tijd nog wel in de geneeskunde gebruikt werden, y>sed raro^ 
Ten tijde van Linnaeus was de roem van Verlmscum als alexipbar- 
macum in ieder geval reeds sterk gedaald, en zelfs bet viscbdoodend 
vermogen werd door bem in twijfel getrokken (in «De kruiden”. 
Dl. St. 7): r>Daar schijnt eenige verdoovende kragt in dit kruid te 
» zijn, dewijl men er in Italië visch mede vangt, volgens Boccone 
^^Maar zou het hier niet meest uit de slijmigheid ontstaan, welke dit 
^ kruid aan ’t ivater mede deelt In eene latere uitgave zijner 
Praelectiones in Ordines naturales lezen wij : » Verhascum venenafum 
r>esse inde apparet, quod glohulis farinaceis mixtum pisces netetl* 
Zoo is allengs de plant van haren boogen rang als geneesmiddel 
afgedaald tot op dien van een onschuldig slijmig middel, dat geen 
kwaad doet bij verkoudheid enz. Als zoodanig komen de Flores 
Verhasci thans nog in de meeste pharmacopoëen voor, de Folia Verhasci 
worden nog slechts in de Belgische, Spaansche en Fransche artsenij- 
wetboeken genoemd. 
In de volksgeneeskunde van verschillende landen staat Verhascum 
nog altijd in eere. Zoo wordt in Duitscbland Verhascum Lychnitis 
aangewend bij tuberculose van bet vee. Ook beeft het tot in den 
laatsten tijd nooit geheel aan medici ontbroken, die de geneeswaarde 
der toortsen verdedigen. King (American Dispensatory, 1864) noemt 
Fcrtecum-zaad als narcoticum en vermeldt bet gebruik bij astbma, 
bij convulsies enz. Ook schijnt men daar te lande de bladeren wel 
als asthma-cigaretten te rooken. Nog voor eenige jaren heeft Quenlan 
een aftreksel der blaren van V, thapsus aanbevolen als beste middel 
om den hoest van teringlijders te kalmeeren, en zag bij bij astbma 
veel succès van het rooken van Verhascum-sigareUen. Dujardin- 
Beaumetz (1. c., 105) vermoedt in dit laatste geval eene verwisseling 
met Belladonna-hhren. 
Dit nu brengt ons tot de belangrijke questie, of de »gif(ige” Vcr- 
hascum-soorlen der literatuur wel inderdaad de soorten der botanie zijn. 
Op de namen van Verhascum afgaande zou men in eene verwarring 
met andere planten gaarne de oorzaak willen zoeken der, dan ten 
onrechte, aan onze plant toegesebreven giftige eigenscba[)pen. 
