165 
Een dergelijte vergissing, eenmaal begaan, gaat eeuwen lang met 
de literatuur mede en krijgt allengs den schijn van eene oude waarheid. 
Niettemin is het aantal gegevens over Verbascum als giftplant te 
groot en van te zeer verschillende herkomst dan dat men ze alle door 
verwisselingen met andere planten zou kunnen verklaren. 
Het kon niet missen of eene historisch zoo belangrijke, en niettemin 
zoo weinig bekende «giftplant” moest telkens weer opnieuw de aan- 
dacht trekken van de beoefenaars der pharmacognosie, en herhaaldelijk 
is beproefd, hetzij door een literarisch, hetzij door een proefondervin- 
delijk onderzoek, de questie harer giftigheid uit te maken. 
Dierbach (Geiger’s Mag., aug. 1827) bracht het, in zijn tijd half 
vergeten, gebruik als vischvergift enz. weder Ier sprake: 
yyfn der hiesigen Gegend (*) gebraucht man ö fiers die Wollblumen 
r>zum Verlilgen der Mduse, die davon sterben sollen. In Ilalien ge- 
^brauchen sie nach Caesalpin die Fischer, um damit Fische zu favgen, 
'»die davon betdubl werden. Zu dem Ende nimml man die gestossenen 
y>Bldtter des Verbascum, oder man zerquetscht die Blumen und forml 
r>sie zu Pastillen, die in die Bdche und Flüsse geworfen werden. 
y>Etwas dhnliches berichtet Boccone, welcher sagt: von den Samen des 
» Verbascum, wenn man sie in das Wasser wirft, werden die Fische 
i>dergestalt betdubl, dass man sie mit den Hdnden fangen kann, die 
» Pflanze heisst desshalb in Ilalien Barbasco, welche Benennung in 
» Weslindien von den Spaniern allen Pflanzen, welche eine die Fische 
-obetdubende Krafl haben, beigelegt wird. Audi ander ivdrts ist diese 
yy Eigenschaft des Verbascum bekannl] mehrere Griechen, die auf der 
hiesigen Universitdt Medicin studirlen, versicherlen mich, dass auf den 
nlnseln des Archipelagus die Fischer sich hdufig der Wollblumen be- 
dienten, um Fische damit zu fangen.’* 
In 1843 stelde C. Butler Lane een onderzoek in naar de giftigheid 
van de bladen van Verbascum nigrum en Verbascum Blallaria (ref. 
Canstatt’s jahresb. 1843, IV, 26), en kwam hij tot het resultaat, dat 
inderdaad een narcotisch gift aanwezig was. Hij doodde honden en 
katten met een spiritueus aftreksel der bladen en schrijft dienaangaande : 
(*) Dierbach was hoogleeraar Ie Ueidelberg. 
