— 38 
anale opening was geelachtig van kleur. Daarentegen ontving 
ik uit Toeal een exemplaar, dat aan de buikzijde licht rose-achtig 
bruin, op de rugzijde donkerbruin was gekleurd, maar op de 
laatste een groot aantal lichte vlekjes vertoonde. Deze waren 
zeer onregelmatig van vorm en deden zich voor, alsof ze waren 
opgebouwd uit 1—10 of meer kleine vlekjes, door fijne streepjes 
van elkander gescheiden. Ook bij dit exemplaar was een groot 
veld rondom de anale opening witachtig van kleur en in het 
algemeen kwam het volkomen overeen met de oorspronkelijke, 
wel is waar oude, maar zeer goed gelijkende afbeelding dezer 
soort, waarvan op PI. IX eene reproductie is gegeven. In het 
algemeen levert het lichte anaalveld een goed herkenningsteeken 
van deze tripangsoort, waarvan dikwijls groote, 25 en meer 
cM. lange exemplaren worden aangetroffen. 
Als kalklichaampjes komen rosetten voor, ongeveer als op 
PI. III, flg 2, d zijn afgebeeld. De uiteinden der vertakkingen 
zijn hier echter ronder en komen dikwijls zóó dicht bij elkaar, 
dat ze elkander bijna raken. Tusschen deze rosetten komen, 
in gering aantal, dikkere staafjes voor, waarvan de uiteinden 
meestal eveneens dichotomisch vertakt zijn. Stoeltjes en gespen 
zijn niet aanwezig. 
Inlandsche namen en handelswaarde zullen bij Muelleria mi - 
liaris worden genoemd. 
3. Muelleria echinites , Jaeger. 
Deze soort is egaal donkerbruin van kleur en vertoont aan de 
buikzijde zeer duidelijk de plaatsing der ambulacraalpootjesin drie 
rijen. De papillen der rugzijde doen zich als kleine wratjes voor. 
Ook hier ontbreken stoeltjes en gespen. Twee soorten van 
kalklichaampjes komen voor; in de eerste plaats rosetten, die 
geheel op die der vorige soort gelijken, in de tweede plaats 
staafjes, die aan de uiteinden wederom dichotomisch vertakt 
zijn. Het verschil in grootte tusschen rosetten en staafjes is 
hier echter veel aanzienlijker, zoodat de laatste door hunne 
afmetingen het eerst in het oog vallen. 
