— 56 — 
Java. 
Op Java wordt niet aan de tripan gvisscherij gedaan. Vóór 
de uitbarsting van Krakatau hield een deel der bevolking van 
de afdeeling Tjaringin (res. Bantam) zich met het inzamelen 
van tripang en andere zeeproducten bezig, maar genoemde ca- 
lamiteit heeft daaraan een einde gemaakt. 
Op enkele der eilanden, die politisch tot Java worden gerekend, 
wordt echter de tripangvangst wel uitgeoefend. Zoo in de eerste 
plaats op de eilanden ten noorden van Batavia: De Duizend 
Eilanden, Poeloe Kelapa enz., welkers bewoners hunne tochten 
ook uitstrekken tot vrij ver van hunne woonplaatsen en, behalve 
het vasteland van Java, ook meer afgelegen eilanden, zooals het 
Prinseneiland, bezoeken. 
In het Westelijk gedeelte der JavarZee wordt slechts in de 
maanden December tot Maart naar tripang gevischt, omdat 
volgens de visschers, de tripang zich in dit gedeelte van het 
jaar tusschen de koraalbanken en de klippen ophoudt, terwijl 
zij zich in den Oostmoesson aldaar niet vertoont. 
De vangst bepaalt zich niet alleen tot de zeer ondiepe gedeelten, 
maar wordt ook uitgeoefend tot diepten van circa 6 Meter en 
wel door middel van een soort van lans of spies ( toemboek ), 
een bamboe, die aan het uiteinde van scherpe weerhaken is 
voorzien. 
De bereiding is zoowel hier als op de meeste andere plaatsen 
hoogst eenvoudig; de tripang wordt eerst gekookt, vervolgens 
op het vuur min of meer geroosterd en daarna aan de lucht, 
liefst in de zon, gedroogd. 
Ook aan de Noordkust van het Boompjes eiland (res. Cheribon) 
wordt de tripangvangst op zeer kleine schaal uitgeoefend op de 
koraalachtige ondiepten. 
Van iets meer beteekenis is het bedrijf op de Karimon Djawa 
Eilanden, waar vooral de maand November daartoe wordt ge- 
bruikt. Het heldere water langs de kusten dezer eilanden stelt 
de visschers in staat, in de zeer windstille uren na zonsonder- 
gang bij het licht van flambouwen de dieren tot een diepte van 
