— 57 — 
6 Meter duidelijk waar te nemen en het gebeurt niet zelden, 
dat per man tot 200 stuks op één avond worden gevangen. 
Men bedient zich ook hier van een soort van lans ( tjrenkeng ), 
waarmede de dieren eenvoudig worden opgeprikt. 
Madoera. 
Terwijl de bewoners van Madoera zich niet met de tripang- 
vangst bezighouden, is de laatste niet zelden een hoofdbedrijf 
voor de bewoners van enkele andere eilandengroepen, die tot de 
res. Madoera worden gerekend, met name voor die van de 
Sapoedi-groep en de Kangean-groep. Ook zij strekken hunne 
tochten soms tamelijk ver uit en bezoeken o.a. de Paternoster- 
en Postillon-eilanden. De stapelplaats voor deze streek is Sa- 
pekan, waar het product wordt opgekocht en vanwaar het naar 
Singapore wordt verscheept. 
Het werktuig, dat bij eenige diepte wordt gebruikt, is een drie- 
puntige harpoen ( ladoeng ), bestaande uit een steel van ongeveer 
één Meter lengte en een driekantig stuk lood van ongeveer 5 
kilogram gewicht, waaraan ijzeren pieken met weerhaken zijn 
bevestigd. Deze harpoen laat men aan een touw zakken en 
vischt ermede op een diepte van 5 tot 20 vadem. 
De visschers gaan tegen den Westmoesson voor een paar 
maanden in vrij groote vaartuigen ( pelari’s ) uit en nemen voor de 
eigenlijke visscherij een aantal kleine vaartuigjes (sampan’ s) mede. 
Bali en Lombok. 
Ook hier wordt het bedrijf niet door de inheemsche bevolking, 
maar door vestigingen van Boegineezen, Mandareezen enz. uit- 
geoefend. Tot diepten van 10 tot 15 vadem wordt met de ladoeng 
gevischt. 
Lampongsche Districten. 
Geen tripangvisscherij. 
Palembang. 
Geen tripangvisscherij ; de modderbanken, die hier de kust 
vormen, zijn voor het bedrijf ongeschikt. 
