DE UITZICHTEN. 
Er is geen tegenspreken aan, over het algemeen is 1900 een 
kwaad jaar in de geschiedenis van de koffieculuuur. Nadat in 
99 op een zeker aantal landen wel groote oogsten verkregen 
waren, maar van eene kwaliteit, die door de koopers doorgaande 
zeer laag gewaardeerd en betaald werd, hoopte men nu eens 
op normaal weder en normale opbrengsten van goede kwaliteit. 
In 99 was er nog al vrij vroeg in den tijd bloesem aan de 
boomen geweest; in Juni had het op de meeste landen gere- 
gend, wat de boomen gelegenheid had gegeven om weder jong 
blad te maken en zich te herstellen van de uitputting door 
de dracht, zoodat er van latere bloeien veel goeds verwacht konde 
worden. Toch zijn deze op vele ondernemingen slechts in 
geringe mate geslaagd. Gedeeltelijk is er regen gevallen terwijl 
de bloesem open was, gedeeltelijk heeft de droogte in het laatste 
gedeelte van den oostmousson, waaronder ook de tabakscultuur 
zoozeer te lijden gehad heeft, blijkbaar veel kwaad gedaan, 
daaraan is het tenminste waarschijnlijk toe te schrijven dat de 
koffie van de voorbloeien van 99 op zoovele landen klein en 
inferieur uitgevallen is en de Liberia in Midden-Java ook niet 
meer dan eene bescheiden opbrengst geleverd heeft. De west- 
mousson, die nu volgde onderscheidde zich in het algemeen 
meer door ongeregeld en afwisselend weder, dan door groote 
vochtigheid, en de bladziekte trad in het algemeen niet hevig 
op, maar toen de tijd daar was, dat het oostmousson moest 
worden, namen de regens vooral in het Malangsche in aantal 
en in hevigheid toe in plaats van af. In het Zuidergebergte 
hebben sommige landen in Juni alleen over 1000 mM. gehad. 
De nattigheid was zoo groot dat de koffiebessen nog aan de 
boomen opens'cheurden, zooals dat in Holland in een nat jaar 
