40 — 
De munchener hoogleeraar Ebermayer heeft aangetoond, dat 
de europeesche boschgronden salpeterzuurvrij of ten minste zeer 
salpeterzimrarm zijn. Nu is salpeterzuur wel niet de eenige 
vorm waarin groene planten het benoodigde stikstofvoedsel tot 
zich nemen kunnen, maar onder de voorwaarden in de vrije 
natuur nemen zij de stikstof toch in hoofdzaak als salpeterzuur 
op. Het onderzoek van eenen grond op kleine hoeveelheden 
salpeterzuur is geenszins eenvoudig, want zoodra men dien uit- 
graaft brengt men dien onder geheel andere voorwaarden van 
toetreding van lucht, vochtigheid enz. zoodat het zeer goed 
voorkomen kan dat een monster salpeterzuurvrij e grond eenige 
dagen na het nemen salpeterzuurhoudend wordt. 
Er is echter een andere weg langs welken men zich van het 
al of niet aanwezig zijn van salpeterzuur in den bodem over- 
tuigen kan. Tot nog toe is van geen enkele groene plant waar- 
genomen dat die uit andere stikstofverbindingen in hare weef- 
sels salpeterzuur vormen kan. Blijken dus groene plantendee- 
len salpeterzuurhoudend, dan moet dit salpeterzuur uit den 
bodem opgenomen zijn. 
Eene oplossing van een weinig diphenylamine in sterk zwa- 
velzuur vormt een reagens, dat met geringe hoeveelheden sal- 
peterzuur eene donkerblauwe kleur aanneemt. Op mijne reis 
in Juni, Juli, Augustus van verleden jaar heb ik nu op de 
meeste landen waar ik kwam met behulp van dat reagens 
bladeren op salpeterzuur onderzocht. Ik nam daartoe de blad- 
steel, drukte die met een glazen staafje op een stukje glas te 
samen, zoodat er eenig vocht uitgeperst werd en bracht op dat 
vocht een paar druppels diphenylaminzwavelzuur. Ik nam 
steeds bladsteelen, omdat men daaruit gemakkelijker vocht 
verkrijgt dan uit de bladschijf. 
Op dezelfde wijze kan men ook met de nog groene jongste 
leden der takjes te werk gaan. 
Waar niet anders vermeld wordt zijn de onderzochte takjes 
en bladeren alle van Javakoffie, 
