SECUNDAIRE ZIEKTEVERSCHIJNSELEN BIJ 
„OMO MENTÈK” ZIEKE PLANTEN. 
Het blad van een rijstplant kan door verschillende schimmel- 
soorten worden aangetast, een der meest algemeen voorkomende 
dezer bladschimmels is wel de Napicladium , door Janse nader 
beschreven. 1) 
Deze schimmel, welke weleens voor de eigenlijke oorzaak der 
„omo-mentèk” werd gehouden, doet fijne roodbruine strepen op 
het blad ontstaan, welke zich in de lengte-richting van het blad 
uitbreiden. 
Zoowel op blad van overigens geheel normale planten als op 
door „omo mentèk” aangetaste planten werd deze schimmel- 
soort aangetroffen en o.a. ook in streken (Buitenzorg) waar de 
„omo mentèk” tot nu toe onbekend is. 
Een bekend feit is het, hoe planten, welke reeds om de een 
of andere reden in minder gunstige groei-condities verkeeren, 
somtijds in sterker mate door bladschimmels worden bezocht 
dan geheel normaal zich ontwikkelende planten. Zulks moge 
ook verklaren hoe een samengaan van bovenbedoelde blad- 
schimmelziekte met „omo mentèk” dikwerf werd geconstateerd. 
Hier staat tegenover, dat op sawah’s waar zonder twijfel de 
„omo mentèk” heerschte en waar de bladen reeds gedeeltelijk 
waren opgedroogd met de eigenaardig roodgele tint, dikwerf 
geen spoor van Napicladium was waar te nemen. 
Bij kweekbedden wordt deze schimmelsoort slechts zelden 
op het blad aangetroffen, eenige malen was zij echter aldaar reeds 
te constateeren en meende men er toen een aanduiding in te zien 
dat de plantjes door, „omo mentèk” waren aangetast. Nu bleek 
1) Zie Teysmannia 18. 
