% 
— 30 — 
gel en halm, welke laatste soms geheel achterwege blijft. Ook 
hier speelt de toevoer van water enz. bij de vrij snelle lengte, 
groei van den halm, welke de bloemen draagt, een groote rol. 
Wordt deze toevoer dus gedeeltelijk onderbroken, dan kan zich 
ook de halm slechts gedeeltelijk strekken en blijft deze binnen 
de vruchtaar besloten, waardoor de bij „omo mentèk” zoo 
veelvuldig voorkomende „omo gondoh” ontstaat. 
Ten slotte kan de stoornis in het wortelstelsel eene sterkere 
uitstoeling van den hoofdstengel ten gevolge hebben. Door de 
bladen toch wordt niet alleen voedsel opgenomen van uit het 
wortelstelsel, maar heeft van hier uit ook een voedselstroom 
naar den stengel plaats van de producten der assimilatie. Zoo 
vindt men in de geledingen en knoopen welke het onderste 
gedeelte van den stengel vormen, aanzienlijke hoeveelheden 
zetmeel. Wordt nu de normale verwerking van deze voedingsstof 
verhinderd, dan kan zulks ten gevolge hebben, dat de zij- 
knoppen welke in de oksels der bladscheeden zich bevinden, 
sneller dan gewoonlijk uitloopen. 
Deze zij -stengels (welke echter schraal blijven) zijn in staat 
weder zelfstandig nieuwe wortels te vormen en het tot verdere 
ontwikkeling te brengen. Zijn de omstandigheden gunstig, dan 
kan zulk een secundaire stengel zich geheel normaal verder 
ontwikkelen; het kan echter ook voorkomen, dat juist door deze 
abnormaal talrijke ontwikkeling van secundaire stengels, wan- 
neer deze op hun beurt ook schade ondervinden aan het wortel- 
stelsel door het rijst-aaltje, dat zij klein blijven en geen halmen 
ontwikkelen, waardoor dan de plant een serehachtig uiterlijk 
krijgt, dat vooral bij oudere aanplant, die door „omo-mentèk” is 
aangetast, dikwijls zeer in het oog valt. 
