— 37 — 
in het Demak’sche eenige sawah’s getoond, vlak naast elkander 
gelegen, met hetzelfde water besproeid, waar op de eene sawah 
beplant met pare oemboe sterk omo bambang heerschte, terwijl 
de andere sawah, met tjempo gendjah beplant, er nog normaal 
uitzag. 
Zoo is algemeen in de afdeeling Demak het gebruik een vroeg 
rijpende padi-variëteit aan te planten; aangezien men echter 
vooral in vroegere jaren de ondervinding heeft opgedaan, dat 
deze variëteit sterker door „omo mentèk” werd aangetast, heeft 
men in de laatste jaren, tusschen deze vroegrijpende padi een 
laat rijpende variëteit aangeplant, z. g. sroenggan planten. 
Men meende dit te moeten doen, omdat deze dalem- variëteit 
zoo goed als niet door de „omo mentèk” werd aangetast, en 
wanneer dus deze ziekte op de sawah voorkwam, slechts een 
gedeelte van het beschot verloren ging. Waarom niet uitsluitend 
padi-dalem werd geplant, zooals wel zoo rationeel zoude zijn, 
schijnt hoofdzakelijk aan waterkwestie’s en economische toe- 
standen te wijten te moeten zijn. 
Op een der demonstratievelden van ’s Lands Plantentuin 
trad in vrije hevige mate de „omo mentèk” op en zoude ook 
hier, uit de daarover verstrekte gegevens, zijn op te maken, dat 
de ziekte bij de eene variëteit sterker optrad dan bij de andere. 
Het bleek daar o. m. dat padi dalem-variëteiten in vrij hevige 
mate door „omo mentèk” kunnen worden aangetast. 
Al staan dus ten dezen opzichte nog bij lange na niet vol- 
doende gegevens ten dienste, zooveel is echter wel waarschijnlijk, 
dat alle padi-variëteiten in minder of meerdere mate door de 
„omo mentèk” kunnen worden aangetast. 
Er moge echter hier reeds de aandacht op gevestigd worden, 
dat bij padi gogo (hoema padi) voor zoover kon worden nage- 
gaan de „omo mentèk” niet voorkomt. In hoeverre zulks te 
wijten is aan de cultuurwijze waardoor het optreden en dv 
verspreiding der Tylenchus Oryzae wordt tegengegaan, zal later 
nog nader worden uitééngezet. 
