INLANDSCHE NAMEN VOOR DE A ALTJ ES-ZIEKTE 
IN DE RIJST. 
In den aanvang van dit rapport werd er op gewezen, hoe 
voor de ziekte, door het rijst-aaltje ( Tylenchus Oryzae) bij de padi 
te voorschijn geroepen, bijna overal de naam van „omo mentèk” 
of „omo bambang” gangbaar is; er werd ook reeds op gewezen 
hoe echter een zekere voorzichtigheid bij het trekken van con- 
clusies uit namen niet achterwege mocht blijven. 
Voorzoover eigen ondervinding hieromtrent geldt, was na- 
genoeg overal de benaming van „omo mentèk” bekend, maar 
was soms de dagelijksche, meer gebruikelijke naam geheel anders 
en werd eerst bij eenige navraag de naam „omo mentèk” ge- 
noemd. 
Zoo gewerden mij uit een gedeelte van de residentie Kedoe , 
planten door aaltjes-ziekte aangetast, waarbij de vermelding, 
dat zoo deze planten geen aar vormden, het „omo mentèk” was, 
vormde zich daarentegen wel een aar, maar droeg deze gebrekkig 
vrucht, dan gaf men de benaming van omo merah (abrit). 
In een andere streek dezer zelfde residentie waren weder de 
namen „omo mentèk” en „omo abang” gangbaar. Waar elders 
meermalen de benaming van „omo mentèk” werd gegeven aan 
den eigenaardigen vorm dezer ziekte, waarbij de plant laag 
blijft en de stengels serèh-vormig worden, werd in de resi- 
dentie Soerakarta hier en daar den naam van „omo mingsir” 
daaraan gegeven. 
In de residentie Semarang werden onder „omo mentèk” en 
„bambang” of „bambangan” geheel identieke ziekteverschijn- 
selen verstaan, terwijl in de afdeeling Joana , daaraan ook den 
naam van „omo lodoh” werd gegeven, welke elders dik- 
werf verbonden werd aan ziekte-verschijnselen welke het ge- 
volg zijn van insecten-schade. 
