OOGSTVERLIES DOOR „OMO MENTEK.” 
De schade door de aaltjes-ziekte aangericht kan hierin bestaan, 
dat de plant ontijdig afsterft, zelfs -somtijds voor de periode 
van vruchtzetting, of dat de plant wel nog een aar vormt, maar 
deze door nevenomstandigheden zich niet kan ontplooien en 
de vruchtkorrels bruin worden. Het kan ook voorkomen, dat 
de aar zich nog wel ontplooit maar de vruchtkorrels door de 
gebrekkige wijze van voedseltoevoer, slechts matig zich ontwik- 
kelen en klein blijven. 
Wanneer dus de ziekte op deze wijze optreedt, zal er van 
zulke velden geen oogst worden verkregen. 
Is een sawah verder niet in zijn geheel aangetast en treedt b.v. 
de „omo mentèk” eerst laat op, dan kan een gedeelte der rijst- 
planten, vooral wanneer gezonde bibit gebruikt werd en de bodem 
slechts plaatselijk geïnfecteerd is op het beplante terrein, nog 
tot normale vruchtdracht komen en krijgt men dus slechts een 
verminderde productie van zoodanige sawahs. 
Met het oog op het bovenstaande spreekt het dus van zelve, 
dat juiste cijfers niet zijn op te geven; nu eens zal tengevolge 
der „omo mentèk” in het geheel geen product worden verkregen, 
dan weder een oogst, die slechts één derde of één vijfde deel 
bedraagt van de normale oogst. 
Ook mag niet uit het oog verloren worden, dat planten welke 
reeds door „omo mentèk” zijn verzwakt, een welkome prooi 
opleveren voor allerhande andere ziekten, welke zich naar het 
schijnt bij voorkeur in reeds verzwakte planten nestelen. Zoo 
zagen wij reeds, hoe het dikwerf voorkomt, dat boorderschade 
gepaard gaat met „omo mentèk”, hoe het zelfs kan voorkomen 
dat bij mentèk zieke planten geen enkele primaire stengel 
zich ontwikkelde door den aanval van een boorder en slechts 
secundaire stengels aanwezig waren. 
