— 62 — 
op de droge rijstvelden gereedelijk verklaren doordat het aaltje 
in zulk een bodem hetzij geheel uitsterft, hetzij in elk geval 
niet die omstandigheden vindt, die het zijn uitbreiding op 
groote schaal vergemakkelijken. 
Ook in streken waar de padi-cultuur afwisselend wordt gedreven 
met de cultuur van tweede gewassen op droge gronden, kon een 
plaatselijk onderzoek tot dusverre, over het algemeen geen aan- 
merkelijke schade constateeren tengevolge der „omo mentèk.” 
Wel vindt men in zulke streken hier en daar gedeelten waar 
ook misoogsten voorkomen, maar dan is het meestal de voort- 
durend vochtige bodem van laaggelegen sawah met onvoldoende 
afwatering hier de schuld of wel is een enkele maal een wor- 
telrot-ziekte de oorzaak der misoogst. 
Op goed irrigeerbare en goed bewerkte gronden met wissel- 
bouw, zal echter de „omo mentèk” betrekkelijk zelden schadelijk 
optreden. 
Ongunstige weersgesteldheid, lang aanhoudende regenval enz. 
kunnen natuurlijk den bodem wel zoo vochtig doen blijven, dat 
ook daar de „omo mentèk” zich ernstig zal kunnen uitbreiden, 
maar in het algemeen zal het blijken dat een geregelde wissel- 
bouw, waarmede een periodieke uitdroging van den bodem 
gepaard gaat, het rijst-aaltje zoo niet geheel doet verdwijnen, 
toch zeker het optreden der „omo mentèk” binnen enge grenzen 
zal beperken. 
Het komt mij dan ook voor dat in deze richting hoofdzakelijk 
de directe bestrijding van het rijst-aaltje, der oorzaak van de 
„omo mentèk” zal moeten gezocht worden. Maar ook hier zal 
niet voldoende zijn eens een enkele maal tweede gewassen aan 
te planten, maar moet zulks een blijvende maatregel worden, 
wil men bij voortduring in zulk een streek met succes de „omo 
mentèk” bestrijden. 
Wil men tot zulk een maatregel overgaan, dan is het in de 
eerste plaats noodzakelijk te overwegen, welke tweede gewassen 
moeten aangeplant worden en verder of de economische waarde 
groot genoeg is om een afzet en vervoer van het product te 
verzekeren. 
