se ferunt; variisque qualitatibus physicis pollent, nulla 
metamorphosi, ultra conceptionem progrecliente, conspi- 
cua, sed retrogradam patiuntur, postquam violentiae po- 
tentiarum externarum exposita fuissent, fatiscunt nempe, 
liquefiunt, formam crystallinam amittunt, destruuntur, aut 
novis corporibus epigeneticis-parasiticis originem praebent, 
e. g. e sulphureto metallico sulphas (vitriolum) oritur. 
2 . Morpholo^ia Vegetalilium, 
E cauliculo embryonis vel generatione «quivoca ori- 
unda planta propagat cellulas, sursum ad lucem et deor- 
sum versus centrum terrae tendentes: Terreus truncus 
(rhizoma) vel ejus rami dissoluti (fibrillae) spongiolo- 
rum ope nutrimentum e solo natali (terra, raro aqua 
vel alia planta) sugunt, vel uti folia stomatibus aerem bi- 
bunt; quidam eorum organa propagativa, terrestria aut 
semiterrestria, progenerant (tubera, bulbos, stolones, sar- 
menta). Magis autem variat evolutio trunci et ramo- 
rum solarium, dum ista expanduntur in folia, organa 
elementaria plantae, e petiolo, lamina et stomatibus con- 
stantia, quasque partes facile in omnibus, quae Regnum 
vegetabile organa prodit, invenies; desunt vero stomata 
plantis mere cellularibus (ac muscorum foliis); absolutus 
petiolus nonnisi in perfectioribus (Spermophoris) apparet, 
m Gramineis ac similibus cum stipulis adhuc confluens, 
vaginas earum efficit, in Liliaceis cum lamina colliqua- 
tur. Foliatione expedita, ni suppressa fuerit in aphyllis, 
concentratur vis vitalis in cacumine vel ad latera trunci 
et ramorum ad nova progeneranda organa, florem nempe, 
fructui praeeuntem, quod sequenti modo fit: petiolus 
