30 — 
De blad monsters van Malabar en van de Eongga hebben iets 
geringer kaligehalte hoewel de grondmonsters dezer onderne- 
mingen, vooral van de Rongga, volstrekt niet arm aan kali 
bleken te zijn. 
Het iets kleinere kaligehalte dezer beide monsters moet dan 
ook hoogst waarschijnlijk in hoofdzaak worden toegeschreven aan 
iets grovere pluk dan de andere bladmonsters en niet aan voor de 
theeaanplant te geringe hoeveelheid disponibele kali in den grond. 
Zelfs de gronden met de geringste kaligehalten (nl. het in 
zoutzuur van 5 % oplosbare gedeelte) zooals die van Goalpara^ 
Soekanegara en Pasir Nangka produceeren een blad, dat volstrekt 
niet minder kali bevat, dan het blad gegroeid op kalirijke gronden 
als die van Tjireundeu\ Rongga en Maleber. Hieruit meenen 
wij de conclusie te mogen trekken, dat waarschijnlijk in al de 
onderzochte gronden eene voor de theeaanplant voldoende hoe- 
veelheid kali aanwezig is. 
Het is duidelijk, dat geheele zekerheid hieromtrent alleen door 
vegetatieproeven te verkrijgen is; evenwel weet ieder, die aan 
bemestingsproeven met meerjarige gewassen heeft gedaan, hoe 
moeilijk het is, daarbij betrouwbare cijfers te verkrijgen. In 
hooge mate geldt dit voor de theecultuur, aangezien hier niet, 
zooals bij andere cultures, de geheele zaad-oogst wordt gewogen, 
maar een gedeelte van het geproduceerde blad, waarbij van 
grooten invloed op de productie is, hoe nauwkeurig er wordt 
geplukt, m. a. w. hoeveel blaadjes blijven staan, die feitelijk 
geplukt hadden moeten worden en omgekeerd, hoeveel blaadjes 
er geplukt worden, die men nog niet had moeten plukken i). 
Zooals wij reeds vroeger zagen (pag. 16) kwam de heer 
Mann tot dezelfde conclusie voor Assam^ nl. dat ook daar de 
theegronden eene voor de theeaanplant voldoende hoeveelheid 
kali bevatten. 
1) Vegetatie- proeven als boven bedoeld zullen, zoodra daartoe gelegenheid 
bestaat, op het Thee-proefstation worden genomen. Wellicht zal daarbij blij- 
ken, dat goede resultaten te verkrijgen zullen zijn bij potproeven (in bakken) 
waarbij de geheele productie-toename der plant wordt vastgesteld en daarin 
de hoeveelheid kali (of andere voedingsstof) wordt bepaald. 
