— 23 — 
met tin in salpeterzure oplossing, die eerst beproefd doch spoedig 
verlaten werd. 
De bepaling van Mangaan gaf eerst eenige moeilijkheid. Wan- 
neer men theeasch opneemt en daarna kookt met verdund sal- 
peterzuur, dan blijft bij man gaanrijke theeën een vrij aanzien- 
lijk bruin neerslag, dat bleek te bestaan in hoofdzaak uit man- 
gaan, Ter verkrijging van de salpeterzure oplossing moest 
vius de asch eerst in zoutzuur worden opgelost; na verwijdering 
van kiezelzuur en zand werd ingedampt en het zoutzuur ver- 
jaagd door toevoeging van sterk rookend salpeterzuur, waarbij 
nu al het mangaan in oplossing bleef. 
Uit de geconcentreerde salpeterzure oplossing werd het man- 
gaan door kaliumchloraat in kleine porties in vasten toestand 
en bij kookkitte neergeslagen als superoxyd volgens de methode 
van Hampe. 
Ter controle werd het Altraat nog eens op mangaan onder- 
zocht. 
De caffeine werd bepaald volgens de chloroform-methode be- 
schreven in het 6 e Theeverslag (1898). 
/3. Grondmonsters. 
Daar het er hier niet op aankwam, te weten hoeveel der 
te bepalen bestanddeelen de grond in ’t geheel bevatte, doch de 
vraag was, welk gehalte aan voor de plant disponibele voe- 
dingsstoffen daarin aanwezig was, werden deze bepaald in het 
extract verkregen door koken met verdund zoutzuur volgens 
bekende methoden o. a. aangegeven in het 3e Thee- verslag (1895) 
pag. 11 e. v. 
Op deze wijze werden bepaald: kiezelzuur.^ kali., kalk., magnesia^ 
aluminium (uit het verschil berekend) ijzer., mangaan en p/^os- 
phorzuur. 
Yoor de bepaling van mangaan werd ook hier de methode 
van Hampe toegepast. Het verkregen Mn 3 O 4 bleek dikwijls 
wat kalk en soms ijzer te bevatten ; ter controle werd het in 
zoutzuur opgelost, het zoutzuur verjaagd door salpeterzuur en 
nog eens neergeslagen. Ook het Altraat werd nog eens inge- 
