— 9 
Atterberg kwam naar aanleiding zijner zeer interessante en 
uitvoerige onderzoekingen, die wij hier slechts kort konden 
aanduiden, tot de volgende 4 stellingen: 
Ie. „Wanneer de voor den haver disponibele hoeveelheid 
„eener voedingsstof stijgt, dan wordt deze voedingsstof in stij- 
„ geilde hoeveelheid opgenomen en geassimileerd, terwijl het 
„procentisch gehalte van den haver daaraan eveneens stijgt’'. 
2e. „Gaat de stijgende toevoer van eene voedingsstof ge* 
„paard aan een grooter oogstge wicht, dan wordt de voorraad 
„der overige voedingsstoffen met betrekking tot het grootere 
„oogstge wicht kleiner, waardoor de procentische gehalten aan 
„deze voedingsstoffen moeten dalen”. 
3e. „Bij onvolkomen groei van den haver is een laag ge- 
„halte slechts voor die voedingsstof zeker te verwachten, welke 
„in verhouding tot de behoefte van den haver in de geringste 
„hoeveelheid voorhanden is”. 
„Andere eveneens in niet groote hoeveelheden voorhanden 
„voedingsstoffen kunnen in de plant in meer of minder hoog 
„gehalte voorhanden zijn”. 
4e. „Ter bepaling van de in ’t minimum voorhanden voe- 
„dingsstof wordt als volgt te werk gegaan: 
„Men vergelijkt de bij de analyse gevondene gehalten met 
„de correspondeerende midden- en minimum-gehalten des havers. 
„De voedingsstof, waarvan het gehalte het diepst beneden het 
„midden-gehalte of het minst daarboven staat en die het 
„dichtst bij het minimum-gehalte komt, bevindt zich in ’t 
„minimum”. 
Naar aanleiding der resultaten zijner onderzoekingen voor- 
spelt Atterberg dat bij bemestingsproeven in de toekomst de 
analyse der oogstproducten eene zeer belangrijke rol zal spelen. 
Over den invloed van het water en de bemesting op de 
samenstelling van de aardappelplant leverde Danewski een on- 
