— 21 — 
124. Evonijmomm loculos semper « 2-ovulatos » censet esse 
Decaisneus {Fl.jard., 342). 
125. Decaisneus in Armeniaae flore (c petala 5 summo ca- 
lycis urceolo inserta » describit {Jard, friiit, Miis.), folia 
scilicet foliis inserta admittens. 
126. Massulae cellularis staminum priore aetate « color est 
viridis », teste Decaisneo, qui Pijri organogeniam llo- 
ralem se observavisse contendit {Tr. gen,^ 105). 
127. Tremandreanim germinis, ex Decaisneo, loculi con- 
stanter 1-ovulati {Tr. gen.^ 330). Tremandrce autem ipsius 
loculos plerumque 2-ovulatos vidimus. 
128. Adoxm moschatellince fructus, ex Decaisneo (FL 
jard., 380), baccatus; putamine ut in Malis tenui ab eo, 
ut solet, praeterviso. 
129. Petala Comhretacearum (torta licet in Qiiisqualide de- 
picta) (( praefloratione valvata ait Decaisneus {Tr. 
gen., 287). 
130. Decaisneus Polygalarum seminis sic dictam strophiolam 
e micropylis exostomio nascentem, ex umbilico oriri 
affirmat (Tr. gen., 329). 
