— 7 
40. Phijlolaccem, hinc plerumque apetaloe dictaB, inde a De- 
caisneo dislinguuntnr a Cheno podicis « flore saepe petalis 
donato » [Tr. gen. 456). 
DECAS V. 
41 . Drgmispermiim Cumingii in Prodromo CandoUeano (XIV, 
605) anno 1857 in exs. Cimingianis (n. 763) aMeissnero 
descriptum, mutato partis nomine, Decaisneus nti spe- 
ciem novam suam, snb D. Cumiogiano describit, anno 
i 864 (1%. Venus, BoL, \7). 
VI. Sacculi amniotici parietem Decaisneus (( epidermi- 
dis )) nomine salutat {Mem. Gui, 28). 
43. Araliaceariun germen 2-j5-locnlare, anno 1868, esse 
ait Decaisneus (Tr. gen., 253). Attamen Tupidanthus 
anno 1854 ab llookero descriptus « loculos ultra 90 » 
habet. 
44. Nelum/noruni ovula Decaisneus pendula descripsit cc e 
summo funiculo ad imum ovarium inserto ;) (Tr. gcn., 
402). 
45. Ngcfaginis semen dicitur cum endocarpio « adhrerens )) 
a Decaisneo qui nihilominus fructum c( achaenium » esse 
censet (Tr. gen., 452). 
