- 57 - 
In het Malangsche Zuidergebergte zijn mij enkele plekken 
bekend, waar aan den voet van kalkrotsen sterk kalkhoudende 
kleine bronnetjes te voorschijn treden. Men herkent die plaat- 
sen al uit de verte, daar de bladeren der koffieboomen, die in 
den door het sterk kalkhoudende water gedrenkten grond staan, 
helder geel zijn. Die boomen groeien en dragen slecht. Blijk- 
baar is al te veel kalk niet goed voor hen. Nu is maar de 
vraag wat is te veel, en de zooeven vermelde ondervinding 
toont, dat 25 pikol kalk per bouw, aangebracht op de gezegde 
wijze, nog niet te veel is. Dit is trouwens ook een aantal 
malen minder per boom, dan die geelstaande boomen krijgen, 
want de bronnetjes bevatten zooveel kalk in oplossing, dat deze 
zich tusschen de kleideeltjes in den bodem afzet en daar kalk- 
sinter vormt. Een stukje daarvan in azijn gebracht valt onder 
opbruisen uiteen, en die aaneengebakken bodem bestaat dus 
voor een gedeelte uit koolzure kalk. 
Over het geheel schijnt de grond in het Selokatonsche zeer 
dankbaar te zijn voor stalmest. Yele gronden waar nu Libe- 
riatuinen staan, waren voor vijftig jaren reeds met Javakoffie 
beplant en hoog aan de helling van den Prahoe staan nog 
enkele Javatuinen, waarvan de boomen hoogstwaarschijnlijk over 
de zestig jaren oud zijn. Hoe er in vroeger jaren in de streek 
gewerkt is, laat zich nu niet meer nagaan, maar in den lateren 
tijd is er veel gepatjold of gevorkt. Geen wonder dat de ge- 
makkelijk opneembare voedselvoorraad in die gronden zeer ver- 
minderd is. Zoo vernam ik van eenen tuin, die met Liberia 
herbeplant werd, nadat er Javakoffie gestaan had, dat die ge- 
deelten, waar om de jonge planten heen een weinig stalmest 
door den grond gemengd was, geslaagd waren, maar dat zij 
grootendels afgestorven waren op de plaatsen waar zij die hulp 
niet hadden genoten. Ook werd mij medegedeeld dat bemesting 
met kali-zouten vooral in hooggelegen tuinen, zoowel in den 
vorm van zwavelzure kali als van chloorkalium, goed gewerkt 
