PIJLGIFTEN UIT CENTRAAL BORNEO. 
In het laatst van 1898 werd van Dr. Nieuwenhuis uit centraal 
Borneo materiaal ontvangen van eenige pijlgiften, wier namen 
tot dusverre in de literatuur niet genoemd zijn, nl. 
^Jpoe tanah”: 15,4 gram deels taaie, deels brokkelige don- 
kerbruine stof; 
jjpoe kajb'': 12 gram week, zwart extract ; 
jJpoe aka'’: 14.5 gram taaie, bruine, van buiten zwarte en 
brokkelige, ten deele zelfs steenharde massa; 
sëloewang”: 9.8 gram taai, zwart extract; 
,^Tasëm” (pijlgift der Dajaks van centraal Borneo): 81.9 gram 
taai zwart extract. 
Al deze stoffen waren verpakt in palmbladeren van een Li- 
citala-sooi% de meeste min of meer beschimmeld, wat zich echter 
tot de buitenzijde bepaalde. Alle smaakten intens bitter. 
De bereiding van de vier Ipoe’s uit de giftplanten geschiedt 
volgens de toelichtingen van Dr. Nieuwenhuis op deze wijze, 
„dat men den bast fijn schrapt, dan goed met water uitwringt, 
en de verkregen vloeistof voorzichtig indampt. De halfvaste, 
zwartbruine stof is dan voor het gebruik gereed”. „Yan het 
pijlgift Tasem’% zoo deelt N. verder mede, „kreeg ik twee soorten, 
Tasem en Tasem tëlang^ de eerste waarschijnlijk van Antiaris 
toxicaria. Beide zijn afkomstig van boomen, die van T. telang 
wordt niet dikker dan 1 dM. middellijn. Van beide verzamelt 
men het melksap door den boom aan te kappen, en vermengt 
dit melksap vervolgens met het waterig aftreksel van den 
geraspten bast van de liaan „aA:a kia'\ Dit mengsel levert door 
indamping het pijlgift Tasem of Tasem telang^ naar den oorspron- 
kelijk gebruikten boom”. 
Meded. Tl. LH. 
1 
