— 3 — 
boven zwavelzuur verkregen poeder — dat in het geheel 68.3 
gram bedroeg — werd in een SoxHLET-apparaat volkomen geëx- 
traheerd met petroleum-aether (extract I), vervolgens langen tijd 
met chloroform (extract II), eindelijk met een mengsel van ge- 
lijke deelen alkohol en chloroform (extract III). 
Extract III zij hier in de eerste plaats besproken. Het werd 
met water gekookt, waardoor een bijna heldere oplossing ont- 
stond; uit het heete Altraat zetten zich bij bekoeling uiterst 
bittere kristallen af, welke, uit water onder toevoeging van dier- 
lijke kool omgekristalliseerd zijnde, een nagenoeg wit product 
gaven, wegende 276 mgr. Beschouwing onder het mikroskoop 
deed al dadelijk in deze kristallen antiarine onderstellen. Na 
nogmaals omkristalliseeren waren ze volkomen kleurloos, begon- 
nen dan bij omstreeks 220® te smelten, leverden bij koken met 
verdund zoutzuur een troebeling en een reduceerende vloeistof. 
Enkele, voor antiarine aangegeven reacties, nl. die van Wepees 
Bettink — Icc. 3 pCt.-natriumcarbonaat-oplossing wordt met 
3 druppels verzadigde pikrinezuur-oplossing gekookt en nu een 
spoor antiarine toegevoegd, hetwelk oranje kleur veroorzaakt — 
en een reactie van Kiliani — goudgele, allengs bruinrood wor- 
dende kleur met ijzerhoudend zwavelzuur — werden met positief 
resultaat beproefd. De gevonden kristallen mogen dus wel 
worden beschouwd als anüarine^ het giftig glucosied uit het 
melksap van Antiaris toxicaria Lesch., den beroemden giftboom, 
als j^oepas antjar” bekend, omtrent wiens toxiciteit in vroeger 
dagen zoo overdreven verhalen in omloop zijn geweest. 
Bij de moederloog van het antiarine werd nu een geringe 
overmaat van tannine gevoegd, en zoowel het gevormde, uit- 
gewasschen neerslag (a) als het Altraat {b) met een voldoende 
hoeveelheid magnesiumoxyde gemengd en op het waterbad tot 
droog verdampt, de resten weder met water bevochtigd en 
nogmaals gedroogd, en daarna het résidu van a achtereenvolgens 
met benzol en met absoluten alkohol in een SoxHLET-apparaat 
geëxtraheerd, dat van b herhaalde malen met alkohol gekookt. 
a. De benzol-rest woog ruim 30 mgr. en bestond uit stnjch- 
nine en brucine^ welke alkaloïden door de gewone reacties 
