— 17 -- 
nader getracht, in dit opzicht zekerheid te verkrijgen, dewijl daartoe 
zeker een belangrijk deel van de geringe opbrengst had moeten 
worden opgeoiferd aan pogingen tot verdere zuivering. Tot de 
bereiding van een nieuwen voorraad toch ontbrak de grond- 
stof. ’s Lands Plantentuin bezit slechts een enkel exemplaar 
van Strijchnos nux vomica^ dat natuurlijk niet te zeer mag beroofd 
worden, en het gelukte niet, materiaal van elders te bekomen. 
De giftige werking van strychnicine is, vergeleken bij die der 
andere StrycJinos-Silkdiloiden^ niet belangrijk 1): 2.5 mgj*., alshy- 
drochloraat bij een kikvorsch van gemiddelde grootte onder de 
huid gebracht, veroorzaakte geen merkbare intoxicatie. Bij een 
kleine Cavia had een zelfde dosis insgelijks geen vergiftigings- 
verschijnselen ten gevolge. Evenzoo bleef inspuiting van 5 mgr. bij 
een Cavia zonder resultaat. Bij een kikvorsch gaf een zooda- 
nige dosis duidelijke intoxicatie: na eenige sprongen bleef het 
dier stil zitten, onregelmatig ademend, terwijl sterke slijmaf- 
scheiding van de huid bestond ; aanraking deed krachtige 
sprongen optreden, die nu en dan ook zonder uitwendige aanlei- 
ding plaats hadden. Langzamerhand ontwikkelde zich nu echter 
een verlammingstoestand van de ledematen, die ^ uur na de 
injectie niet volledig bijgetrokken werden, wanneer men ze uit- 
spreidde, ofschoon reeds zwakke aanraking een schokkende be- 
weging van het geheele lichaam en een poging om weg te 
springen ten gevolge had. Deze toestand hield evenwel niet lang 
aan: een uur na de toediening van het vergift werden weder 
spontaan heftige sprongen gemaakt ; wel lag het dier daarna met 
verslapte pooten voorover, doch het richtte zich spoedig weer 
op en herstelde in korten tijd volkomen. 
1) Vermelding verdienen de vergiftigingsverschijnselen, welke ik voor hrucine 
waarnam bij de hier voorkomende kikvorschen en padden. 
1/2 mgr. brucine, in neutrale oplossing bij een kikvorsch van it 50 gram 
lichaamsgewicht onder do huid ingespoten, had alleen tijdelijke loomheid ten 
gevolge. 1 mgr. veroorzaakte bij een even grooten kikker een spoedig zich 
ontwikkelende totale verlamming van de ledematen, die uren achtereen aanhield; 
de respiratie bleef intusschen zwak, doch geregeld voortgaan, de pupillen waren 
verkleind; den volgenden dag werd het dier hersteld aangetrolfen. Een veel 
grootere dosis werd nu beproefd: 5 mgr. deed een 40 gram wegend exemplaar 
binnen 10 minuten totaal verlamd ter neer liggen; 15 min later bleek de n. 
ischiadicus voor electrische prikkeling onvatbaar, do spieren reageerden nog 
Meded. PI. LTI. 2 
