- 18 — 
Behalve de volwassen bladeren, uit welke strychnicine door 
de boven beschreven bewerkingen werd afgezonderd, werden 
ook verschillende andere deelen van Str. nux vomica op de nieuwe 
•base onderzocht. In de eerste plaats de jonge bladeren^ die, ook 
in het vroegste stadium, het alkaloïd, naast belangrijke hoeveel- 
heden strychnine 1) en brucine, bleken te bevatten. Takbast^ 
jonge, nog groene, zoowel als oudere, leverde wel strychnine en 
brucine, doch geen strychnicine. Hetzelfde geldt voor het hout 
in een zeer jeugdig en in een ouder tijdperk. In het vrucht- 
vleesch van rijpe vruchten 2) kon strychnicine, nevens veel 
strychnine en brucine gemakkelijk worden aangetoond. Evenzoo 
is een gering gehalte aan strychnicine voorhanden in het, bij 
rijpte oranjekleurige, buitenste huidje, dat den harden der 
zwak. Zoowel een geringe als een hooge dosis bracht derhalve uitsluitend 
verlammingsverschijnselen te weeg, van de verhoogde reflexprikkelbaarheid, die 
volgens opgaven door brucine — hoewel in aanzienlijk mindere mate dan door 
strychnine — bewerkt wordt, werd hier niets bespeurd. 
De hier gevonden pad, Bufo melanosticlus, gedraagt zich tegenover brucine 
weer eenigszins anders. Na injectie van 2 mgr. vertoonde een 36 gram we- 
gend exemplaar weldra verzwakte respiratie, pupilvernauwing en min of meer 
verslapte ledematen, terwijl echter op schokken in de omgeving telkens een 
trilling door het geheele lichaam volgde; 24 uur later waren de verschijnselen 
geweken. 3 mgr., bij hetzelfde dier aangewend, gaf beiderlei uitwerking in 
versterkte mate te zien. De bij deze proef waargenomen verschijnselen doen 
denken aan die van de strychnicine-intoxicatie bij kikvorschen. 
Het gebruikte alkaloïd gaf de reacties van brucine; het smeltpunt werd 
bij 175o gevonden, d. i. vrij wel bij de voor zuiver brucine bekende smelttem- 
peratuur. Het is dus niet aan te nemen, dat een andere verbinding dan bru- 
cine ingespoten werd, of dat de eene of andere verontreiniging de schuld 
droeg van de geconstateerde afwijking. 
Ter vergelijking werd 0.1 mgr. strychnine bij een kikvorsch van 48 gram 
ingespoten: verhoogde reflexprikkelbaarheid deed zich spoedig gelden, na 40 
min. traden spontaan tonische krampen op, die zich vervolgens op den geringsten 
schok herhaalden; den volgenden dag was het dier hersteld. Op. strychnine 
reageeit dus de hier thuis behoorende kikvorsch als zijn Europeesche verwan- 
ten; slechts werd geen eigenlijke opisthotomus waargenomen, wat wellicht 
met den bouw van het dier samenhangt. 
1) Hooper vond (Pharm. Journ. 1890, 1067,493; Jahresb. d. Pharm. 1890, 104) 
in de bladeren alleen brucine, geen strychnine. Laatstgenoemd alkaloïd werd 
echter door mij in alle stadiën in de bladeren aangetroffen. 
2) Eigenaardig is het, dat de vruchten van den Buitenzorgschen boom bijna 
altoos slechts één zaad herbergen. Onder 32 exemplaren vond ik sleclits in 
een enkel een grooter aantal (nl. 4) zaden. 
