- SI - 
Van het saponine gaat bij deze bewerking slechts zeer weinig 
verloren. Men dialyseert minstens zoolang totdat het vocht niet 
meer reduceerend werkt op koperproefvocht, verdampt het dia- 
lysaat bij lage temperatuur tot droog en macereert de verdam- 
pingsrest met methylalkohol, waarbij dan meestal nog een deel 
onopgelost achterblijft. Uit den methylalkohol wordt het sapo- 
nine wederom met aether neergeslagen, gewasschen en gedroogd. 
Wordt het dus verkregen praeparaat aan de lucht nog vochtig, 
dan is zulks in den regel een bewijs, dat niet lang genoeg 
gedialyseerd werd; herhaling van deze en de volgende bewer- 
kingen is dan noodig om de hygroskopische verontreiniging te 
verwijderen. 
Wordt het saponine uit looizuurhoudend materiaal bereid, 
dan zal veelal het op de beschreven wijze afgescheiden product 
looizuur bevatten. Het kan dan vaak daarvan gezuiverd worden 
door drogen met magnesiumoxyde en uitkoken van de droogrest 
met methylalkohol. Niet altijd echter voert dit middel tot het 
doel, daar niet alle saponine-stoffen tegen het drogen met mag- 
nesia bestand zijn. In deze gevallen kunnen mengsels van alkohol 
en chloroform met vrucht worden aangewend. 
Sommige planten bevatten, als boven gezegd werd, twee ver- 
schillende saponine-achtige bestanddeelen, waarvan dan het ééne 
reeds door normaal^ het andere alleen door basisch loodacetaat 
uit waterige oplossing wordt neergeslagen. In deze gevallen 
levert de hier voorgestelde „raethylalkohol-methode” een mengsel 
van de beide stoffen. Om ze van elkaar te scheiden moet men 
dan weer zijn toevlucht nemen tot de bereiding en ontleding 
van de loodverbindingen. 
