MENISPERMACEAE. 
TINOSPORA Miers. 
y^AntaivaW’' of ^Bvatmvair is de naam van een op Java welbekend 
geneesmiddel, dat bestaat uit de stengels van een klimplant, een Tino- 
spora-soort. Door de wratachtige verhevenheden, waarmede deze sten- 
gels — uitgezonderd zeer dunne exemplaren — dicht bezet zijn, voorts 
door den buitengewoon bitteren smaak, die zoowel aan het hout als aan 
den bast eigen is, eindelijk door de weekheid en sappigheid ook van dikke 
stukken, welke hoedanigheden bij het bewaren zeer langen tijd behouden 
blijven, vormt antawali een gemakkelijk kenbaar materiaal. Men bereidt 
er een decoct van, dat inwendig vooral tegen hardnekkige koortsen 
gebezigd wordt. De smaak van dit drankje is echter zóó walgelijk bitter, 
dat somtijds braking er door wordt opgewekt, en de meeste patiënten 
een lang voortgezet gebruik niet kunnen volhouden. Uitwendig wordt 
het decoct o.a. tegen schurft aangewend. Volgens vax der Burg 1) 
wordt een extract van antawali somtijds in plaats van opium gerookt. 
Welke Tinospora-^oovt het is, die het hier bedoelde geneesmiddel le- 
vert, schijnt niet geheel vast te staan. Filet’s Plantk. Woordenb. ver- 
meldt voor ^AndmalV of y^Poetrawali'" T. crispa Miers, evenzoo v.d. Burg. 
Daarentegen wordt in Pharmacogr. indica 2) een plant, die, blijkens de 
beschrijving, dezelfde is als antawali — y^giilancluC^ — onder den naam 
T. cordifoUa Miers behandeld. Echter is het na de laatste bewerking 
van de in ’s Lands Plantentuin gekweekte T/nospora-soorten door Boer- 
lage 3) niet twijfelachtig, dat antawali — en dus ook gulancha — uit- 
sluitend van T. Rumphii Boerl. moet worden afgeleid, dewijl alleen deze 
soort de „wratten” bezit, die boven als een der kenmerken van antawali ge- 
noemd werden. De funis felleiis van Rumpiiius 4) is insgelijks geen 
andere dan deze soort, als op de afbeelding aan het uiterlijk van den 
stengel en aan den vorm der bladeren duidelijk te zien is. 
1) De Geneesheer in Ned.-Indie I, 237 ; III, 121. 
2) Dymock, Warden and IIooper, Phannaeograpliia indica I, 54. 
3) Catal. Hort. Bog. II (1901), 116. 
4) Ilerb. Amboinense V, 82; t. 44. 
