34 — 
verzadigde waterige oplossing vlokkige neerslagen, die bij koking ge- 
heel of gedeeltelijk verdwijnen, bjj afkoeling weer te voorschijn komen. 
Sterk zwavelzuur levert roodbruine, sterk salpeterzuur lichtgele oplos- 
sing. Bevochtigen met kaliumchromaat en bijbrengen van een drup- 
pel sterk zwavelzuur geeft violette verkleuring, weldra vuilgrijs en 
bruinzwart. Deze verkleuring werd ook op doorsneden van den stengel 
duidelijk waargenomen; zij is echter zeer voorbijgaande. Altheer betoogt 
verder, dat de bitterstof met geen der bekende d/cuis/^ermacceèu-bestand- 
deelen identisch zijn kan en noemt haar jnkroretine. 
Later vond Flückiger 1) in r// 20 s;;orö-stengels een geringe hoeveelheid 
alkaloïd (sporen berberine), benevens een bitter beginsel, dat, met verdund 
zuur gekookt, een suiker opleverde echter niet kristallijn verkregen werd. 
Volgens een later onderzoek bevat de wortel 2 pCt. colombine en een 
nog onvoldoende bestudeerd alkaloïd. 
Uit den wortelbast van T. cordifolia verkreeg Greshoff 2), door uit- 
schudden van het spiritueus extract met aether een kleurlooze kristallijno 
bitterstof, die niet glucosidisch bleek, in spiritus, aether, chloroform, ijs- 
azijn goed oplosbaar, in water onoplosbaar was. Voorts werd een zeer 
geringe opbrengst aan alkaloïd gevonden. 
T. Bakis (A. Rich.) Miers, een Afrikaansche soort, zou in den wortel 
3 pCt. colombine bevatten, naast twee alkaloïden, sangoline en pelosine. 
Eindelijk wordt door Hartwich 3) een onderzoek vermeld van T. cor- 
difolia — wortel of stengel, is niet aangegeven — , waarbij 2, 22 pCt. co- 
lombine in kristallijnen staat afgezonderd werd, nevens sporen alkaloïd. 
Waar in deze opgaven sprake is van Tinospora cordifolia^ moet, als 
uit de boven medegedeelde gegevens volgt, wellicht gelezen worden 
T. Rumphii Boerl. 
Tinospora Rumphii Boekl. 
Van de met „wratten” bedekte stengels — ^^mitawcdi” ,,brata- 
loaW' — werd een groote voorraad uit Midden Java ontvangen. 
Op een versche doorsnee van den stengel verzamelt zich eenig 
intens bitter, slijmig sap. De bittere smaak is reeds bij zeer 
dunne stengeldeelen, naar het schijnt, even sterk als in oudere 
stadiën. Om tot poeder gebracht te kunnen worden, werd het 
1) Vermeld in Pharmacographia indica I, 56. 
2) M. Greshoff, Tweede Verslag enz. (Meded. uit ’s Lands Plantentuin XXV 
1898), 22. 
3) Hartwich, Neuere Arzneidrogen (1897), 389. 
