— 41 — 
olijfgroene oplossing, die met kaliumnitraat vuilviolette strepen 
vertoonde, dan oranjekleurig werd ; in zwavelzuur + vanadinez. 
amm. purper violet, dan bruin; in salpeterzuur roodbruin; verder in 
zoutzure oplossing met geelbloedloogzout geel, amorph neerslag; 
in warme alkoholische oplossing met kwikchloride helder, bij 
bekoeling uitscheiding van kristalklompjes; in zoutzure oplossing 
met chloorwater roode kleur; eindelijk in alkoholische oplossing 
met iood-ioodkalium het karakteristieke, uit licht gekleurde 
naalden en donker gekleurde kristalklompjes bestaande neerslag, 
dat berberine onder deze omstandigheden levert. Op grond van 
deze bijzonderheden werd het alkaloïd als herberme beschouwd. 
Na het schudden met chloroform werd alkalisch gemaakt en 
wederom met chloroform en daarna met amylalkohol geschud: 
beide resten waren gering en bestonden grootendeels uit berberine. 
Saponine-achtige bestanddeelen, als in sommige andere Me7ii- 
spcrmaceeën voorkomen, werden, bij een opzettelijk onderzoek in 
die richting, in de verschillende deelen van T. Rumphü niet 
aan getroffen. 
Tiiiospora cordifolia Miers. 
Terwijl dikkere stengels uiterst bitter zijn, bezitten dunne 
twijgjes slechts een zwak bitteren smaak. De bitterheid schijnt 
hier niet een zoo hevigen graad te bereiken als bij T. Rumplni. De 
stengel draagt geen wratten, is echter sterk met lenticellen bezet. 
Blade^^en werden op gelijke wijze onderzocht als die van T. 
Rumphii^ met hetzelfde resultaat. 
De stengel, aan dezelfde behandeling onderworpen als de bla- 
deren, bleek één bitter bestanddeel te bevatten : pikroretine. 
Wortel. Slechts een geringe hoeveelheid zeer dunne wortels 
was voor het onderzoek beschikbaar. Ook hier werd bij het 
schudden met aether eenige gekristalliseerde bitterstof, vermoe- 
delijk colombine, gevonden. Pikroretine was niet aan te toonen 
berberine niet met zekerheid. Berberine schijnt echter in het, 
algemeen, althans bij Menispermaceeèn, eerst in oudere stadiën op 
te treden: het onderzoek van Fibraiirea en Arcangelisia (zie 
later) toonde zulks aan en ook bij Tinospora Riiwphii waren 
