— 43 — 
De stengel gaf een amorphe, zwak bittere aether-rest, die, we- 
der met aether behandeld, eenige kleuiiooze, amorphe stukjes 
onopgelost liet, welke ook uit alkohol bij vrijwillige verdamping 
amorph achterbleven. De verdampingsrest van den choroform, 
waarmede na de behandeling met aether geschud werd, was 
niet bitter; pikroretine is dus, althans in de dunne twijgjes, die 
onderzocht werden, niet in aantoonbare hoeveelheid voorhanden. 
Daarentegen werd in de met basisch loodacetaat en zwavelzuur 
behandelde vloeistof in zwakke mate de KLUNOE’sche reactie waar- 
genomen, wat op een spoor berberine zou kunnen wijzen. 
De wortel leverde in de door aether uitgeschudde rest naald- 
vormige kristalletjes, waarschijnlijk colombine, niet toereikend 
echter voor afdoende identificatie. Voorts bleek berberine aan- 
wezig, benevens een twijfelachtig gehalte aan pikroretine. 
FIBRAUREA Loue. 
Van F. tinctoria Lour. wordt een uit de twijgen bereid afkooksel in 
China als gele verfstof gebruikt. Greshoff toonde in den bast berberine aan. 
Fibraurea chloroleuca Miers (== F, tinctoria H. f. et Th., haud 
Lour.; Cat. Hort. Bog. I, 37). 
Van de lichtgele vruchten smaakt het vieezige mesocarpium 
flauw bitter. De harde steenkern is door een glibberige laag 
omgeven, die in water slijmig opzwelt. De slijmige stof, uit 
water door alkohol gepraecipiteerd, werkt zeer sterk reducee- 
rend op koperproefvocht. De dunne, gele zaadhuid smaakt intens 
bitter. Ook de min of meer slijmige zaadkernen hebben een 
zwak bitteren smaak. 
De vruclfitwand werd met negatief resultaat op alkaloïd on- 
derzocht. 
Ten einde uit de zaadhuid het bitter bestanddeel af te zon- 
deren, werd 24 gram van de zaden mèt het huidje, dat moeielijk 
van de kernen te scheiden was, gestampt, geperst, de perskoek 
met spiritus uitgekookt, de waterige en spiritueuze vloeistoffen 
