en na filtratie met zoutzuur neergeslagen. Het uitgewasschen 
en gedroogde neerslag loste in alkalisch water tot een sterk 
schuimende vloeistof op. Blijkbaar heeft men hier met een zuur 
te doen, dat zich in dit opzicht als vetzuur gedraagt. 
Ook eenig alkaloïd werd in de bladeren aangetrolfen. Uit 50 
gram droog blad kon ± 30 mgr., echter nog niet geheel zui- 
ver — in zuur water niet volledig oplosbaar — , alkaloïd worden 
afgezonderd. 2 '3 hiervan, bij een kleine Cavia ingespoten, veroor- 
zaakte geen intoxicatie. 
TERN8TR0EMIACEAE. 
C AMELLI A. 
Camellia thcifera Griff. 
In de zaden van de var. assamica — assamthee — , door Greshoff als 
saponine-houdend erkend, toonde ik 1) twee saponineachtige glucosieden 
aan, assamzuur en assamine, waarvan het laatste, quantitatief verre het 
belangrijkste, aan de formule Cig H 28 Oio beantwoordde. Dezelfde sa- 
menstelling vond Weil (1. c. 56) voor het neutrale saponine uit de zaden 
der Chineesche thee, hetwelk ook hier van een zuur glucosied vergezeld 
gaat. In den wortel trof Weil beide stoffen aan, in de takken alleen 
het zure glucosied, terwijl de bladeren vrij van saponine bevonden werden. 
Boven kalk gedroogde bladeren werden naar de methylalkohol- 
methode onderzocht. Een geringe opbrengst van een licht- 
bruine stof werd verkregen, die in water sterk schuimend 
oploste, echter nog looizuurhoudend bleek. Ook door koken met 
een mengsel van alkohol en chloroform en praecipiteeren met 
aether werd het looizuur niet volkomen verwijderd, ijzerchloride 
gaf in de waterige oplossing nog een zwakke reactie. Koken met 
zoutzuur bracht een in aether oplosbare troebeling te weeg, het 
filtraat werkte reduceerend op Fehlijjg’s proefvocht. Normaal 
loodacetaat bewerkte een neerslag, waarna de oplossing met 
basisch loodacetaat helder bleef. Met barytwater ontstond een 
1) Iets over de saponine-achtige bestanddeelen van de zaden der assamthee, 1891. 
