— 98 — 
1. 190.8 mgr. (— 165.4 watervrij + 25.4 water) leverde: 
337.9 COg , 144.5 H^O (119.1 uit watervrij materiaal), 
waaruit voor watervrij saponine: 
C 55.72 pCt. H 8 pCt. 
2. 178.7 mgr. (= 154.9 watervrij + 23.8 water): 
314.2 COg , 138 HgO (114.2 uit droge stof), 
waaruit voor watervrij materiaal: 
C 55.33 pCt. H. 8.2 pCt. 
3. 171.5 mgr. (=: 148.7 droog + 22.8 water): 
305.5 CO2 , 132 HgO (109.2 uit droge stof), 
waaruit voor watervrij materiaal: 
G 56.03 pCt. , H 8.16 pCt. 
4. 181 mgr. (= 156.9 droog + 24.1 water): 
319.2 CO2 , 136.6 HjO (112.5 uit droge stof), 
waaruit voor watervrij materiaal: 
C 55.48 pCt. , H 7.97 pCt. 
Gemiddeld werd dus gevonden: 
C 55.64 pCt. , H 8.08 pCt. 
Neemt men in de algemeene formule van Flückioer — 
Cn H^n-iö C>j8, zie blz. 28 — n = 37, dan wordt zij C37 Hg 4 O, g 
met een gehalte aan C: 55.78 pCt., H: 8.04 pCt., welke 
cijfers met het gemiddelde uit de analyses voldoende overeen- 
stemmen om haar voor de juiste te houden. De luchtdroge 
stof blijkt dan op 1 mol. saponine ongeveer 7 mol. water te 
bevatten. 
Omtrent de splitsing van het glucosied kan nog weinig worden 
medegedeeld. Om de splitsingsproducten quantitatief te bepalen, 
werd gekookt met 4 pCt. zwavelzuur, ten einde dit na afloop, 
door de berekende hoeveelheid getitreerd barytwater, uit het 
Altraat te kunnen verwijderen. Zwavelzuur bleek echter veel 
minder sterk te werken dan zoutzuur : ofschoon 2 uren gekookt 
werd — met zoutzuur is de splitsing reeds binnen het uur vob 
tooid — moest het gevormde onoplosbare splitsingsproduct nog 
aan een nadere verhitting met zoutzuur onderworpen, bij welke 
gelegenheid nog een niet onbelangrijke hoeveelheid reduceerende 
stof ontstond. Ten slotte werd zoodoende 39,4 pCt. „sapogenine’^ 
