— 108 — 
8 mgr. In neutrale oplossing bij een kikvorsch ingespoten, ver- 
oorzaakte het zwakke vergiftigingsverschijnselen. Na een uur 
werd ook het alkaloïd, uit het zure vocht door chloroform uit- 
geschud, geïnjicieerd : de intoxicatie werd nu heviger en bin- 
nen ^ uur was de dood ingetreden; het hart stond in systole 
stil, spieren en motorische zenuwen waren nauwelijks voor elec- 
trische prikkeling vatbaar. 
Dewijl het ingespoten alkaloïd vermoedelijk niet geheel zuiver 
was, kon niet met zekerheid de waargenomen gift werking aan 
deze stof zelf worden toegeschreven. Voor voortzetting van 
het onderzoek ontbrak het materiaal. 
In de geringe hoeveelheid bladeren, die beschikbaar was, kon 
insgelijks het voorhanden zijn van eenig alkaloïd worden aan- 
getoond. Het gedroeg zich tegenover algemeene reagentiën als het 
alkaloïd uit den bast. 
VEllBENAEAE. 
DÜRANTA L. 
In den bast van Duranta ElUsia L. Averd door Gkeshoff 1) de aan- 
wezigheid van een glucosied aangetoond. Plugge 2) constateerde, door 
physiologische proeven, in de bladeren van dezelfde soort {D. Plumieri 
Jacq.) het voorhanden zijn van een saponine-achtig werkende stof. 
De vruchtjes van D. ElUsia zouden volgens Dragendorff 3) eetbaar 
zijn. „De vruchtjes van D. It'achypoda, een op Java algemeene sierplant, 
hebben, naar men zegt, bij kinderen aanleiding gegeven tot vergiftiging. 
In de waterige oplossing van het spiritueus extract is geen alkaloïd of 
ander bitter beginsel aanwezig.” (Greshoff, 1. c.) 
Duranta rostrata Hort, Bog. 
Uit gedroogde bladeren van een in ’s Bands Plantentuin D. 
rostrata geheeten soort kon een saponine-achtig glucosied naar 
de methylalkohol-methode (zie blz. 30) worden afgezonderd, in den 
vorm van een bruingeel poeder, Avelks waterige oplossing neu- 
1) »Tweede verslag” (Meded. XXV), i56. 
2) ))Plantenstoffen” III (Meded. XXXI), 7. 
3^ Heilpflanzen, 566. 
