— 118 ~ 
Ten einde wellicht de gele kleur van het saponine te ver- 
wijderen, werd de waterige oplossing met magnesiumoxyde op 
een waterbad uitgedroogd en het restant met methylalkohol 
gekookt: saponine ging hier niet in over; ook de uitgekookte 
magnesia-massa bleek geen saponine meer te bevatten, blijkbaar 
is dit een gemakkelijk ontleedbare stof en tegen het drogen 
met magnesia niet bestand. 
Eria micraiitha Lindl. 
Ook hier is een, door basisch loodacetaat praecipiteerbaar, 
saponine voorhanden, dat bloedlichaampjes onaangetast laat. 
De afzondering naar de loodmethode leverde een zeer onbevre- 
digende uitkomst. 
SARCOCHILUS R. Br. 
Sarcochiliis spcc. 
Van een niet nader gedetermineerde soort van het geslacht 
Sarcochihis was een infuus, bereid uit 1 gram blad + 1 gram 
wortel tot 500 cc., voor visschen niet vergiftig. 
Een spoor alkaloïd werd aangetoond. 
Het onderzoek op saponine leverde een gele, in waterige op- 
lossing schuimende stof, die door aether, azijnaether, aceton, 
chloroform, benzol niet ontkleurd kon worden, met baryt een 
geel, in water niet of niet volledig oplosbaar praecipitaat le- 
verde. Normaal en daarna basisch loodacetaat bewerkten beide 
in de geconcentreerde waterige oplossing geel gekleurde neer- 
slagen. De oplossing in 4 pCt.-isch zoutzuur werd eerst door 
langdurig koken min of meer troebel, waarop het Altraat nau- 
welijks eenige reduceerende werking op koperproefvocht uitoe- 
fende. Zwavelzuur gaf een gele, niet nader verkleurende oplossing. 
De stof bezat, ook in geconcentreerde oplossing, niet het minste 
haemolytisch vermogen. 
Van het schuimen der waterige oplossing afgezien, werd alzoo 
feitelijk geen enkele aanwijzing op saponine verkregen. Na 
verdampen met magnesia was het schuimend bestanddeel niet 
