43 
soort van het eiland Banka. Haar getah, onder den naam van Ketiauw 
of Katyau bekend, is van inferieure qualiteit. Het vet, dat zoowel 
op Banka als in West-Borneo uit hare zaden wordt gewonnen, draagt 
in de afdeeling Sambas den naam van Tengkawang sangai, op Banka 
dien van Ketiauw-olie. Het is mij niet bekend of dit vet uit Borneo 
wordt uitgevoerd en ik veronderstel, dat het even als het product 
van Payena lancifolia alleen voor eigen inlandsch gebruik wordt bereid. 
Het Museum van ’sLands Plantentuin bezit eenige monsters 'van dit 
vet, hetwelk bij de gewone alhier heerschende temperatuur dik- vloei- 
baar is. Volgens De Loos (*) komt bet in kleur en fijnheid overeen 
met amandelolie; het vet is gewoonlijk zacht en lichtgroen van kleur, 
soms hard en wit. Het groote verschil in hardheid hangt volgens 
De Loos waarschijnlijk af van de wijze van afscheiding. 
7. Payeiia latifolia Burck. 
(Ann. du jard. bot. vol. V. pag. 58 tab. IX). 
De Payena latifolia (Ceralophorus longepetiolatus T. et B.) van 
Billiton en Riouw geeft een olie, die volgens D*". De Loos ( helder , 
geel en aangenaam van smaak is. De olie riekt naar biltere aman- 
delen en is op 4° volkomen vast. Zij is onoplosbaar in alcohol, oplos- 
baar in vetten en in benzol en niet drogend. 
In de Riouvo- Archipel waar zij Minjak Bengkoe wordt genoemd 
wordt zij door de inlanders gebruikt bij het bereiden van gebak. (^) 
8. Payeiia macrophylla Burck 1. c. pag. öl. 
De Payena macrophylla (Kakosman thus macrophyllus van Hasskarl) 
geeft een olie, die voor verschillende doeleinden geschikt is. 
9. Diplokiiema sebifera Pièrre. (^) 
De Diploknema sebifera, de eenige tot nog toe bekende verlegen- 
[q Dr. D. de Loos, Beschrijvende Catalogus v. h. Koloniaal Museum te Haarlem 188 4 
Dl. 2, 1ste stuk pag. 9. 
[q Zie ook Bernelot Moens in Natuurkundig Tijdschrift voor Nederlandsch-Indie, Deel 
XXIV, 1862 pag. 481 en Walbeehm in Deel XXV, pag. 336. 
[q Archives Néerlandaises Tomé XIX 1883. 
« 
